2019, ഡിസംബർ 6, വെള്ളിയാഴ്‌ച



സ്വപ്‌നങ്ങൾ വീണമീട്ടും രാവുകളിൽ
പ്രണയം നിലാവ് പൊഴിക്കുന്ന രാഗങ്ങളിൽ
മനസ്സിലെ മണിച്ചെപ്പിൽ ഒളിച്ചുവെച്ച
മഞ്ചാടിമണികളെ ഇടയ്ക്കു തുറന്നൊന്നു
എണ്ണിനോക്കണം ...
മുല്ലകൾ മഴയായ് പെയ്യുന്ന
നിശീഥിനികളിൽ ചായംതേച്ച
കിനാക്കൾ കണ്ണുകളിൽ വിരുന്നെത്തണം ..
പുഞ്ചിരിയാൽ എതിരേൽക്കും
സ്വപ്നങ്ങൾക്കെന്നും
പതിനേഴിന്റെ നെഞ്ചിൻതുടിപ്പും
പുലർമഞ്ഞിന്റെ കുളിരുമാണ് !!!


നിനക്കാത്ത നേരത്ത്‌
പിന്നിലൂടെ വന്ന്
കണ്ണുപൊത്താനുള്ള
കരവിരുത്
നിന്നോളം
മറ്റൊരാൾക്കില്ല
പ്രിയനേ !!!

ശൂന്യതയിൽ നിന്നും
പ്രണയം സൃഷ്ടിക്കുന്ന
മായാജാലക്കാരനാണ് നീ !!!
കാന്തമൊളിപ്പിച്ച കണ്ണുമായ് ...
പീലി തഴുകും കയ്യുമായി ...
ചുംബനം പൂക്കും ചുണ്ടുമായ് ...
പ്രണയം തുടിക്കും ഹൃദയവുമായ് ...
നീയെന്നിലെയെന്നെ
തൊട്ടുണർത്തുമ്പോഴെല്ലാം
അവാച്യമാം നിർവൃതിയിലലിഞ്
നീയെന്നെയും ചേർത്ത്
പറന്നകലുകയായിരുന്നു !!!

2019, ഡിസംബർ 3, ചൊവ്വാഴ്ച


അന്തരാത്മാവിൽ
അനുഭൂതിയായി നീ...
ആത്മനിയന്ത്രണത്തിന്റെ
ലക്ഷ്മണരേഖയും കടന്ന്
നീയൊളിച്ച ചിപ്പിക്കുള്ളിലെ
മുത്തിലൂറും നറുമണത്തെ
തൊട്ടറിഞ്ഞ നിമിഷത്തിലെപ്പോഴോ
നീയുംഞാനും ഒന്നാവുകയായിരുന്നു ...
വസന്തം കൊതിച്ച പൂവിൽ
തേനൂറുകയായിരുന്നു ...
മഴയെകൊതിച്ച പുതുമണ്ണ്
നനഞ്ഞു പുളകിതയാവുകയായിരുന്നു ...
അർദ്ധാലസ്യത്തിൻ തിരിതാഴ്ന്നപ്പോഴേക്കും
നീയെന്നിൽ പ്രണയമായി പെയ്യുകയായിരുന്നു ...


വിരഹമേ നീ വഴിമാറിപ്പോകുക,
എന്റെ പ്രിയനെ പ്രണയിക്കും
തിരക്കിലാണ് ഞാൻ !!!
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായി
അവനിലലിയേണം ...
ഒരു വേനൽ മഴയായി
അവനിൽ പെയ്തിറങ്ങേണം ...
ഒരു നെരിപ്പോട് പോലെ
നിനക്ക് ചൂടേകണം ...

2019, ഒക്‌ടോബർ 18, വെള്ളിയാഴ്‌ച


മീൻകാരൻ ...
================

"ഒന്നേയൊന്നെയൊന്നേയൊന്നെ രണ്ടേ രണ്ടേ രണ്ടേരണ്ടേ മൂന്നേ മൂന്നേ ...... കൂയ് ...പോരി പോരി ...." കോയതി മാപ്ളേടെ മീൻകച്ചോടം പൊടിപൊടിക്കുന്നത് സൈക്കിൾ ടയർ ഓടിക്കുന്നതിനിടയിലും ഞാൻ നോക്കി നിൽക്കുമായിരുന്നു . "പെടക്കണ നെയ്യുള്ള മത്യാണ്.. അയിലത്തല അളിയനും കൂട്ടാം... ഞെണ്ടു കറിയുണ്ടേൽ രണ്ടുകറി മാണ്ട... വാരിക്കെട്ട് വാരിക്കെട്ട് ..പോരി പോരി " കച്ചോടത്തിനിടയിലെ മാപ്ളേടെ വർത്താനം തന്നെ ബഹുരസം.
ഒരു കൈലിമുണ്ടും കയ്യില്ലാത്ത ഒരു ബനിയനും തലേലൊരു തോർത്തുമാണ് കോയതി മാപ്ളേടെ വേഷം. ഉന്തിയ പല്ലുകളും മെലിഞ്ഞ ഉറച്ച ശരീരവും.  രണ്ട് കുട്ടകൾ ചുമടാക്കി തോളിലേറ്റി അടുത്ത ദേശത്തുനിന്നും നടന്നാണ് (സത്യത്തിൽ ചെറിയൊരു ഓട്ടം തന്നെ) മീൻ കച്ചോടം. ആ നടത്തത്തിന് (ഓട്ടത്തിന്) തന്നെ ഒരു താളമുള്ളതായി അന്നേ തോന്നിയിരുന്നു.
കൊയതി മാപ്ല വരുന്ന സമയം മീൻവാങ്ങാൻ വരുന്ന ആളുകളേക്കാൾ നിശ്‌ചയം അദ്ദേഹം കടന്നു വരുന്ന ഓരോ പ്രദേശത്തെയും പൂച്ചകൾക്കായിരുന്നു എന്ന് തോനുന്നു. വിനീതരായുള്ള പൂച്ചകളുടെ നിൽപ്പ് എന്തൊരു അച്ചടക്കത്തോടെയാണെന്നോ !!!
അച്ഛനന്ന് ചായക്കച്ചോടം ഉള്ളതിനാൽ കോയതിക്കാന്റെ ഒരു പ്രധാന സ്റ്റോപ്പ് അവിടെയായിരുന്നു. അവിടുത്തെ കച്ചോടം കഴിഞ്ഞു മീൻചുമട് തോളിലേറ്റും മുന്നേ ഒരു ചായയും കുടിച്ചേ പോകുള്ളൂ. അതിനിടക്ക് ഞാനും ചേച്ചിയും കൂട്ടുകാരും ചെറിയ ഐസ് കഷണങ്ങൾ മീൻകൊട്ടയിൽ നിന്നുമെടുത്ത്‌, ആരാണ് കൈവെള്ളയിൽ ഐസ് വെച്ച് കൂടുതൽ നേരം നിക്കുക എന്ന മത്സരം ആരംഭിച്ചിട്ടുണ്ടാവും!!!
ഒരു കെട്ട് തേക്കില കൊടുത്താൽ അഞ്ചുറുപ്യന്റെ മീൻ കിട്ടും കോയതിക്കന്റെ കയ്യീന്ന്. നാരായണൻ നായരും ശ്രീധരേട്ടനുമൊക്കെ തേക്കിലകെട്ടുമായാവും മിക്ക ദിവസവും കാത്തിരിപ്പ് !!!.
പിന്നീടാണ് അമ്മദ്ക്കാ സൈക്കിളിൽ മീനുമായി എത്തിത്തുടങ്ങിയത്. മീൻകൊട്ടയുടെ സ്ഥാനം നഷ്ട്പ്പെട്ടപ്പോൾ നീല പ്ലാസ്റ്റിക് പെട്ടി സൈക്കിളിന് പിന്നിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു. കോയതിക്കാന്റെ മീൻചുമടിനെ അമ്മദ്ക്കാന്റെ സൈക്കിളും പെട്ടിയും കടത്തിവെട്ടി തുടങ്ങിയതിൽ പിന്നെ അദ്ദേഹം ആ വഴി വരാതായി.
മീൻകച്ചോടം വീണ്ടും തകൃതിയായി നടന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. സൈക്കിളിനും വേഗതപോരെന്ന ചിന്താഗതി വന്നപ്പോഴാവാം M 80 ഇറങ്ങിയത്. ആളുകൾ അതിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം 'മീനൊറ്റി' എന്ന് വിളിച്ചു. അമ്മദ്ക്കാന്റെ സൈക്കിളിനെ അയമ്മദ്ക്കാ M 80 കൊണ്ട് തോൽപ്പിക്കാൻ അധികനാൾ വേണ്ടിവന്നില്ല. മീൻചുമടിൽ നിന്നും തേക്കിലയിൽ കോയതി മാപ്ല പൊതിഞ്ഞ മീൻ, M 80 യിൽ വെച്ച പെട്ടിയിൽ നിന്നും അയമ്മദ്ക്കാ ആളുകൾക്ക് കൊടുക്കുമ്പോഴേക്കും പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു !!!! M80 യിൽ നിന്നും വളർന്ന് ബൈക്കിലും, എന്തിന് ബുള്ളറ്റിൽ വരെ മീൻ വീട്ടിലെത്താൻ തുടങ്ങി!!!
മീൻകച്ചോടം വീണ്ടും വിപുലമായപ്പോൾ കവലകളിൽ മേശ ഇട്ട് പലയിനം മീനുകൾ വിൽപ്പനക്കായി എത്തിത്തുടങ്ങി. കച്ചോടക്കാർ ഇന്ന് എണ്ണം മറന്നു, തുലാസ്സിൽ തൂക്കികൊടുക്കാൻ തുടങ്ങി. മീൻ കേടാവാതിരിക്കാൻ ഐസിനു പകരം രാസവസ്തുക്കളാണെന്നും കേൾക്കുന്നു !!!
ഇനിയും എന്തെല്ലാം മാറ്റങ്ങൾ കാണാം ??? എന്തായാലും കാത്തിരിക്കാം ല്ലേ ....
--സുധി ഇരുവള്ളൂർ--

2019, സെപ്റ്റംബർ 3, ചൊവ്വാഴ്ച


എന്റെ പ്രണയം ചുവന്നത്
നിന്റെ കയ്യിലെ കൊടി കണ്ട ദിനമാണ് ...
എന്റെ സംരക്ഷണം നിന്നിൽ സുരക്ഷിതമെന്ന് -
ഞാനറിഞ്ഞത് നിന്റെ വാക്കിലെ തീക്കനലിനാലാണ് ...
അതെ സഖാവേ ...ഞാൻ നിന്റെ സഖിയിന്ന് ...

ഹൃദയതാളിൽ പീലി ഒളിക്കാതെ
ചോരയിൽ നീ തീർത്ത വാക്കുകൾ
സൂക്ഷിച്ചു ഞാനും സഖാവിന്റെ
തോളോട് തോളിന്ന് ...
അതെ സഖാവേ ...ഞാൻ നിന്റെ സഖിയിന്ന് ....

മുന്നേ നടന്നവർ പാതിയിൽ വെച്ചവ
പിന്നിൽ വരും നമ്മൾ ചെയ്തു തീർക്കേണ്ടവ ...
ഒരു ചെമ്പനീർ പൂവിനെ കാക്കുന്ന മുള്ളുപോൽ
ചാരെ നീയുള്ളപ്പോൾ ഞാനെന്തിന് ഭയക്കണം ...
അതെ സഖാവേ ...ഞാൻ നിന്റെ സഖിയിന്ന് ....
--സുധി ഇരുവള്ളൂർ--

നിന്റെ മിഴിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ
പരിഭവവും പിണക്കവും ചേർത്ത്
നീയൊളിച്ചു വെച്ച പ്രണയത്തിൻ
മുത്തും പവിഴവും
എന്റെ അന്തരാത്മാവിൽ
സ്നേഹത്തിൻ ഏഴഴക്‌ചേർന്ന
മാരിവില്ലുപോലെ
പ്രണയം വിടർത്തുന്നു ...
മുല്ലവള്ളിപോലെ നിന്നിൽ
പടർന്നുകയറും നിന്റെ
സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് താങ്ങും തണലുമായി
അവസാനശ്വാസം വരെ
കൂട്ടുണ്ടാവുമെന്നുറപ്പ് ...
ഒത്തിരിയൊത്തിരി സ്നേത്തതോടെ
പിറന്നാളാശംസകൾ സഖീ ...

വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഞാനും ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു. സ്കൂൾ തുറക്കുന്ന ആദ്യ ദിവസം തന്നെ തുള്ളിമുറിയാതെ പെയ്യുന്ന മഴയിൽ കുത്തിയൊഴുകും വെള്ളമുള്ള തോടും താണ്ടി ഇല്ലിപൊട്ടിയതും ഉറുമ്പരിച്ചു ഓട്ടയായതുമായ കോട്ടൺശീലയുള്ള കുടയും ചൂടി സ്കൂളിൽ എത്തുമ്പോഴേക്കും ട്രൗസറും കുപ്പായവും നനഞ്ഞു ചീഞ്ഞിരിക്കും, അതും ഇട്ടു വേണം വൈകുന്നേരമാക്കാൻ.
സ്കൂൾവിട്ട് പോകുമ്പോൾ തോട്ടിലും വയലിലും കുടകൊണ്ട് മീനിനെ ഊറ്റുകയും കട്ടറോഡിലെ കുഴിയിലെ ചെളിവെള്ളത്തിൽ വെള്ളം പൊട്ടിച്ചും കൂട്ടുകാർക്കും ചേച്ചിക്കുമൊപ്പം വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴേക്ക് ഒരു കോലത്തിലായിട്ടുണ്ടാവും !!! കലിയനെ കൂക്കിയും കടലാസുതോണിയിറക്കിയും ആഘോഷിച്ച മഴ നിമിഷങ്ങൾ !!!! തകർത്തുപെയ്യും ഇടവപ്പാതി ...ഇടിവെട്ടുമ്പോൾ മുള പൊട്ടും കൂണ് പറിച്ചു കറിവെച്ച അവധി ദിവസങ്ങൾ!!!
എത്ര വലിയ മഴ പെയ്താലും അവധി പ്രഖ്യാപിക്കാത്ത കളക്ടർ!!! ഏത് പെരുമഴയതായാലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്രയാകുന്ന അമ്മ!!! അന്ന് വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്താൻ സ്കൂൾ വണ്ടി ഇല്ലായിരുന്നു പക്ഷെ അന്ന് അമ്മക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ലായിരുന്നു. കാരണം അന്ന് നാട്ടിൽ JCB ഇല്ലായിരുന്നു, മെഷീൻ വെച്ച് വെട്ടുന്ന ചെങ്കൽ ക്വറികൾ ഇല്ലായിരുന്നു,  മലയിടിച്ചു ടിപ്പർ ലോറിയിൽ മണ്ണ് കേറ്റി വയലുകൾ നികത്താറില്ലായിരുന്നു. മരങ്ങൾ മുറിക്കപ്പെടുന്നത് വല്ലപ്പോഴുമായിരുന്നു, ഇന്റർലോക്ക് ചെയ്ത മുറ്റവും കോൺക്രീറ്റ് സ്ലാബുകളിട്ട ഇടവഴിയുമില്ലായിരുന്നു, ഇതിനാലൊക്കെയാവാം അന്ന് ഇവിടെ ഉരുൾപൊട്ടലും വെള്ളപ്പൊക്കവും ഇല്ലായിരുന്നു !!!
--സുധി ഇരുവള്ളൂർ--

2019, ജൂലൈ 26, വെള്ളിയാഴ്‌ച



നാം കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾക്ക്
നീ ചാർത്തിയ വർണ്ണങ്ങൾ
നിൻറെ മിഴിയിൽ ഞാൻ
വായിച്ചമാത്രയിൽ
മഞ്ഞിൻ പുതപ്പണിഞ്ഞെത്തിയ
കുഞ്ഞുനാണത്താൽ
നമ്രമുഖിയായ നിൻ
കവിൾ തുടുത്തു ...
നാമൊന്നായ് കണ്ട കിനാക്കളത്രയും
സഫലമാകും മാത്രയിൽ
നമുക്കൊന്നായ് തുഴഞ്ഞിടാം
ഈ ജീവിത കളിവഞ്ചി ...
--സുധി ഇരുവള്ളൂർ--
ചെറുകഥ
= = = = = = = =
# സ്നേഹം പൂക്കും യാത്ര ...
      കോൺവെന്റ് സ്കൂളിൽ ബോർഡിങ് ഫീ ഒരു വർഷത്തേക്കുള്ളത് ഒന്നിച്ചു ചെക്കെഴുതി കൊടുത്ത്‌ റസീറ്റും വാങ്ങി അജയ് എഴുന്നേറ്റു. റൂമിനുപുറത്ത്‌ വരാന്തയിൽ മകൻ ബാലു സ്കൂളിന്റെ വലിയ കോമ്പൗണ്ട് മതിൽ നോക്കി നിൽക്കുന്നു. ഭാര്യ ട്രീസ ഫോണിൽ ആരോടോ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നു. അജയ് നടന്നു വന്നു ബാലുവിന് മുന്നിലായി മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു മുടിയുടെ വിരലോടിച്ചു പറഞ്ഞു "മോൻ നന്നായി പഠിക്കണം ട്ടോ, അതിനാണ് പപ്പയും മമ്മയും മോനെ ഇവിടെ ചേർത്തിയത്, പപ്പ എല്ലാ മാസവും വന്ന് മോനെ വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടും ട്ടോ" ബാലു ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിർവികാരനായി നിന്നു. അജയ് മകനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു. ബാലു അച്ഛനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കവിളിൽ ഉമ്മവെച്ചപ്പോൾ കണ്ണീരിന്റെ നനവ് അജയ്യുടെ കവിൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ബാലുവിന് റ്റാറ്റാ കൊടുത്ത്‌ അജയ്യും ട്രീസയും ബെൻസിലേക്ക് കയറി. ഒരു സിസ്റ്റർ വന്ന് ബാലുവിനെയും കൂട്ടി അകത്തേക്കും.
നഗരത്തിലെ ഒരു പ്രമുഖ സ്വകാര്യ കമ്പനിയിലെ CEO ആണ് ചെറുപ്പക്കാരനായ അജയ്.  ഭാര്യ ട്രീസ. എട്ടുവർഷം മുന്നേ വിവാഹിതരായ ഇവരുടെ ഒരേയൊരു മകനാണ് ഫസ്റ്റ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് വിദ്യാർത്ഥിയായ ബാലു എന്ന വിളിപ്പേരുള്ള ബിയൂഷ് അജയ്. മകന്റെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ആകുലതയിൽ ഭാര്യ ട്രീസയുടെ നിർബന്ധപ്രകാരമാണ് ബാലുവിനെ ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ ബോർഡിങ് സ്കൂളിൽ അയച്ചത്.
തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ മൗനം അവർക്കിടയിൽ ഒരു മറ തീർത്തിരുന്നു. ട്രീസ പിന്നിലെ സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ പെറ്റായ പിങ്കിയെ എടുത്തു മടിയിലിരുത്തി. "അജയ് എന്നെ ക്ലബ്ബിന്റെ മുന്നിൽ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്താൽ മതി, തിരിചു പോകുമ്പോൾ മിസ്സിസ് മേനോന്റെ കൂടെ പൊയ്ക്കൊള്ളാം" ട്രീസ മൗനത്തിന്റെ മറ നീക്കി. വനിതാ ക്ലബ്ബിനുമുന്നിൽ നിർത്തിയ കാറിൽ നിന്നും പിങ്കിയെയും എടുത്തു പുറത്തിറങ്ങി അവൾ കൈവീശി.
ശീതീകരിച്ച മുറിയിലെ റിവോൾവിങ് ചെയറിൽ അസ്വസ്ഥനായി ഇരുന്നുകൊണ്ട് അജയ് കറങ്ങി. പ്രൈവറ്റ് സെക്രട്ടറി ശരണ്യ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിലൊട്ടിച്ചു അനുവാദം ചോദിച്ചുകൊണ്ട് കടന്നുവന്ന് വിഷ് ചെയ്തു" ഗുഡ് മോർണിംഗ് സർ".
" സർ, കഴിഞ്ഞ ദിവസം അപ്പോയ്ന്റ്മെന്റ് ഫിക്സ് ചെയ്ത വൺ മിസ്റ്റർ നരേന്ദ്രൻ സാറിനെ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്"
" ശരണ്യ എനിക്ക് നല്ല സുഖമില്ല , സോറി അദ്ദേഹത്തോട് പിന്നെ വരാൻ പറയൂ , വേറൊരുകാര്യം, ഞാൻ സൈൻ ചെയ്യേണ്ട ചെക്കുകളും ഡോക്യൂമെൻറ്സും പെട്ടന്ന് കൊണ്ടുവരൂ, ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങും"
ശരണ്യ അതിശയത്തോടെ തന്റെ ബോസ്സിനെ നോക്കി, ഇങ്ങനെയൊന്ന് പതിവില്ലാത്തതാ, ആർക്കെങ്കിലും അപ്പോയിന്മെന്റ് കൊടുത്താൽ അത് മാറ്റുന്ന ശീലമില്ല. ശരണ്യ ക്യാബിനിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയ ഉടനെ അജയ് ഫോണെടുത്തു,
"അലക്സ്, നീയെവിടെയാ ?? "
"ദാ ഞാൻ കിങ്‌സ് ഇന്റർനാഷണനിൽ ഇരുന്ന് രണ്ടെണ്ണം കീറിക്കൊണ്ടിരിക്കയാ, എന്ത് പറ്റിയെടാ"
"ഏയ് , ചുമ്മാ... ഞാനും ദാ അങ്ങോട്ട് വരുന്നു, നിന്നെയൊന്നു കാണണം"
"ഓൾവൈസ് വെൽക്കം ഡിയർ" അലക്സ് ഫോൺ വെച്ചു.
ഇരുണ്ടമുറിയിൽ അലക്സിന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിനെതിരെ അജയ് ഇരുന്നു. ബാലുവിനെ പിരിഞ്ഞ തന്റെ വിഷമം ഉറ്റകൂട്ടുകാരനോട് അജയ് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി, പങ്കുവെക്കുന്ന സങ്കടം പാതിയായപ്പോഴേക്ക് അജയ് ന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞത് അരണ്ടവെളിച്ചത്തിൽ അലക്സ് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് അജയ് കൈ നീട്ടി അലക്സ് സ്വിപ് ചെയ്തു വെച്ച സ്കോച് ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ചു, പിന്നെ രണ്ടെണ്ണം കൂടി ഓർഡർ ചെയ്തു കഥ തുടർന്നു.
"അവൾ ഒരു പാവമാടാ, അവൾ പഠിച്ചു വളർന്ന ചുറ്റുപാടൊക്കെ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കിക്കേ, പിന്നെ  പാരെന്റ്സ് ആണെങ്കിൽ അന്നും ഇന്നും വിദേശത്തും " കൂട്ടുകാരൻ അജയ്  യെ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിക്കാൻ ശ്രമം തുടങ്ങി.
"അവൾ പാവമൊക്കെ തന്നെയാ, പക്ഷെ അവളുടെയും എന്റെയും കാഴ്ചപ്പാടുകൾ രണ്ടു തട്ടിലാ, അതാണ് പ്രശ്നം" അജയ് പറഞ്ഞുനിർത്തി.
ട്രീസ പഠിച്ചതും വളർന്നതും ഒക്കെ വിദേശത്തായിരുന്നു. അജയ് ആണെങ്കിൽ ഇവിടുത്തെ ഒരു പ്രമുഖ തറവാട്ടിലെ ഇളമുറക്കാരനും.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ബാലു പിറന്ന് രണ്ടര വയസ്സുവരെ അജയ്യും ട്രീസയും തറവാട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഒപ്പമായിരുന്നു താമസം. ബാലു പിച്ചവെച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ വീട്ടിലെ പണിക്കാരുടെ മക്കളും മക്കളുടെ മക്കളും പിന്നെ ആ വീട്ടിലെ ആശ്രിതരുടെ കൊച്ചുമക്കളും എല്ലാരും ബാലുവിനെ കൊഞ്ചിച്ചും കളിച്ചും അവിടെ ഉണ്ടാവുമായിരുന്നു. ബാലുവിന്റെ മേൽ അവർ തൊടുന്നതും കളിപ്പിക്കുന്നതുമൊന്നും ട്രീസക്ക് ഇഷ്ടമാവാതെ വന്നപ്പോൾ അജയ് യും ട്രീസയും ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മാറി.
അജയ് കയറിവരുമ്പോൾ ട്രീസയും കൂട്ടുകാരികളും സെറ്റിയിൽ ഇരുന്നു ചിരിയും തമാശയിലുമായിരുന്നു. ചുണ്ടിൽ ഛായവും തേച്ചു കൂളിംഗ് ഗ്ളാസ്സും ഇട്ട് മിസ്സിസ് നായർ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേ അവന് കാലിലെ പെരുവിരൽ മുതൽ ഇരച്ചു കയറി.
അജയ് കിച്ചണിൽ ചെന്ന് ഫ്ലാസ്കിൽ നിന്നും ഒരു കപ്പ് കാപ്പി എടുത്തു കുടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഭവാനിയമ്മ "മോന് എന്നോട് പറഞ്ഞൂടായിരുന്നോ" എന്നും ചോദിച്ചു അങ്ങോട്ട് വന്നു. ഭവാനിയമ്മ തന്റെ ചെറുപ്പം മുതൽ തറവാട്ടിൽ ഉള്ള അടുക്കളപ്പണിക്കാരിയാ. പണിക്കാരി എന്നുപറയാൻ പറ്റില്ല, വീട്ടിലെ ഒരംഗത്തെപ്പോലെ തന്നെ. ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ അമ്മ ഭവാനിയമ്മയെയും ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടു.
"അജയ്, എന്താ ഞങ്ങളോട് ഒരുവാക്ക് പോലും മിണ്ടാതെ അതിലെ കടന്നു പോന്നത്, എനിക്കെത്ര ഷെയിം ആയെന്നോ അത് ??? " പരിഭവവുമായി ട്രീസ വന്നപ്പോൾ അജയ് വെറുതെ ചിരിച്ചു. "അല്ല ഇതെന്താ എന്തോ ഒരു മാറ്റം ?? അജയ് ഒന്നിങ്ങു വന്നേ" ട്രീസ അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. അജയ് അടുത്തെത്തിയതും ട്രീസ മുഖം അടുപ്പിച്ചു ഒരു ചോദ്യം "അജയ് ഡ്രിങ്ക്സ് കഴിച്ചിട്ടുണ്ടോ??, അജയ് സമ്മതഭാവത്തിൽ തലയാട്ടി. ഉടൻ ട്രീസ അവന്റെ കൈക്കുപിടിച്ചു വലിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ വാനരപ്പടയുടെ ഇടയിലേക്ക് കുതിച്ചു.
"ഒന്നിവിടെ ശ്രദ്ധിക്കൂ മഹിളാ രത്നങ്ങളെ, എന്റെ സ്വീറ്റ് ഹബ്ബി ജീവിതത്തിലാദ്യമായി ഡ്രിങ്ക്സ് കഴിച്ചു" ട്രീസ ആവേശത്തോടെ അടക്കാനാവാത്ത സന്തോഷത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. കൂടെയുള്ള പെൺപടകൾ ആ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേർന്നു.
"ചെലവ് വേണം ട്ടോ അജയ് സാറേ " കൂട്ടത്തിലുള്ള  ഒരു 'ഐശ്വര്യറായ്' പറഞ്ഞു. അവൾക്ക് തന്റെമേൽ ഒരു കണ്ണുള്ളതായി അജയ് ക്ക് മുൻപും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
"മിസ്സിസ് മേനോന്റെ വീട്ടിലെ പാർട്ടിക്ക് ഒരു സ്മാൾ അടിക്കാൻ ഞാൻ എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും അടിക്കാത്ത ആളാണ്, ഇതിപ്പോ എന്ത് പറ്റി ഇത്ര സന്തോഷിക്കാൻ ??? ട്രീസയുടെ ആകാംഷ കണ്ടപ്പോൾ അജയ് ക്ക് ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും കണ്ട്രോൾ ചെയ്തു അവർക്കിടയിൽ നിന്നും പതിയെ ഉൾവലിഞ്ഞു ബെഡ്‌റൂമിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.
ബാലുകൂടെയില്ലാത്ത ആദ്യ രാത്രി വന്നെത്തി. കുളിക്കാനും ഡിന്നറിനു അജയ് യെ ഏറെ നിർബന്ധിക്കേണ്ടി വന്നു ട്രീസക്ക്. കിടക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ബാലുവിന് നേരെ അജയ് യുടെ കൈകൾ നീങ്ങിയത് കണ്ട ട്രീസ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, "എന്താ അജയ്, ഇങ്ങനെ സെന്റിമെന്റൽ ആവാതെ, മോന്റെ നല്ല ഭാവിക്കല്ലേ നമ്മൾ അങ്ങനെ ചെയ്തത്?? "
"ഉം ... ട്രീസാ നമുക്ക് ഒരാഴ്ചത്തേക്ക് ഇവിടുന്നൊന്ന് മാറി നിൽക്കാം, ഒരു ചെറിയ ടൂർ, എന്റെ അമ്മയുടെ തറവാട്ടിൽ.... അവിടെ അമ്മമ്മയും അമ്മച്ചനും മാത്രേയുള്ളൂ, നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും കൂടെ ഒരാഴ്ച അവിടെ തങ്ങിവരാം".
******
ഭവാനിയമ്മയോട് തറവാട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞു അജയ് യും ട്രീസയും വാതിൽ പൂട്ടിയിറങ്ങി. കുറച്ചു ഡ്രസ്സ് മാത്രം ചെറിയൊരു ബാഗിലാക്കി, പതിവിനു വിപരീതമായി ബെൻസിനു പകരം ബുള്ളറ്റിൽ കയറി യാത്രതിരിച്ചു.
മലകളും കുന്നുകളും താണ്ടി, വയലുകളുടെ ഹരിതവർണ്ണവും പിന്നിട്ടുള്ള യാത്രയിലുടനീളം ട്രീസ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും കൂക്കി വിളിച്ചും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ  ദാഹിക്കുന്നെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ "ഇവിടെ നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന പെപ്സിയും കോളയും ഒന്നും കിട്ടില്ലെന്നും" പറഞ് അവൻ വണ്ടി നിർത്തി അടുത്തുള്ള പെട്ടിക്കടയിൽ നിന്നും സംഭാരം വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി കുടിച്ച ആ തണുത്ത ദാഹശമനി  അവൾക്ക് ഒത്തിരി ഇഷ്ടമായി. പിന്നീടങ്ങോട്ട് തട്ടുകടകളും പെട്ടികടകളും  കാണുമ്പോഴൊക്കെ ട്രീസക്ക് നാരങ്ങാ മിട്ടായി മുതൽ പപ്പടമിട്ടായി വരെ വേണമെന്നായി.
വിശാലമായ പാടശേഖരത്തോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഓടിട്ട ഇരുനില തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത്‌ ബുള്ളറ്റ് എത്തിയപ്പോഴും ട്രീസയുടെ ആവേശം അണഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു. ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ പാടെ ട്രീസ അജയ് നെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു കവിളിൽ ചുംബിച്ചു. ഇതും കണ്ടായിരുന്നു അമ്മമ്മയും അച്ഛച്ചനും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി വന്നത്. അവരെ കണ്ടതും ട്രീസ നാണത്താൽ മുഖം താഴ്ത്തി. അത് കണ്ട അജയ് സ്തംഭിച്ചു. ആദ്യമായാണ് തന്റെ ഭാര്യക്ക് നാണം വരുന്നത് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. അമ്മമ്മ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു അകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
"രണ്ടാളും പോയി കുളിച്ചു വന്നേ, അപ്പോഴേക്കും അമ്മമ്മ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെക്കാം, യാത്രാ ക്ഷീണം കാണും രണ്ടാൾക്കും" അമ്മമ്മ അതും പറഞ്ഞു രണ്ടു തോർത്തുമായി വന്നു. തോർത്തും വാങ്ങി അകത്തെ ബാത്റൂമിലേക്ക് പോകാൻ നോക്കിയ ട്രീസയുടെ കാതിൽ അജയ്‌ പറഞ്ഞു  "എങ്ങോട്ടാ ?? എനിക്കൊപ്പം വാ ഒരു കൂട്ടം കാണിച്ചുതരാം" എന്തെന്ന് പോലും ചോദിക്കാതെ ട്രീസ അവന്റെ പിന്നാലെ നടന്നു. അജയ് നേരെ തറവാട്ടുകുളത്തിലേക്കാണ് പോയത്. അവിടെ എത്തിയതും തോർത്ത് ഉടുത്തു അവൻ കുളത്തിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി, "അയ്യേ" അവൾ കളിയാക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ അവൻ കരയിലേക്ക് കയറിവന്ന് അവളെയും എടുത്തു കുളത്തിലേക്ക് ചാടി.
"രണ്ടാളും തലയിൽ എണ്ണയൊന്നും തേക്കാറില്ല ല്ലേ , സാരല്ല്യാ നാളെ അമ്മമ്മ മുറുക്കിയ വെളിച്ചെണ്ണ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ചു തരുന്നുണ്ട്" കുളികഴിഞ്ഞു ഡ്രസ്സ് മാറിവന്നപാടേ അമ്മമ്മ പറഞ്ഞു "നിങ്ങൾക്ക് മോനെ കൂടി കൂട്ടാൻ പാടില്ലായ്നോ, കൈക്കുഞ്ഞായപ്പോ കണ്ടതാ" അമ്മമ്മയുടെ പരിഭവം അമ്മച്ഛനും ഏറ്റു പിടിച്ചിരുന്നു. ഇത്തവണ ട്രീസയുടെയും അജയ് ന്റെയും തല താഴ്ന്നു. "അതിന് ഇനിയും സമയമുണ്ടല്ലോ അമ്മമ്മേ" അജയ് അമ്മമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
"ദാ ഇവിടുന്നാണ് ഞങ്ങൾ മണ്ണപ്പം ചുട്ടിരുന്നത്, ദാ അവിടെയായിരുന്നു ചോറും കൂട്ടാനും വെച്ച് കളിച്ച സ്ഥലം. ദാ ഈ മാവ് കണ്ടില്ലേ, ഇതിൽ ആയിരുന്നു ഞങ്ങൾ ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടിയത്, പിന്നെ ദാ ആ കാണുന്ന പ്ലാവിൽ ആയിരുന്നു ഒളിച്ചുകളിക്കുമ്പോൾ എണ്ണുന്ന ആളിന്റെ സ്ഥാനം " നടക്കാൻ ഇറങ്ങിയ വഴി അജയ് ട്രീസക്ക് പഴയ ഓർമ്മകൾ ആവേശത്തോടെ പകുത്തു കൊടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. "കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞാൽ ദാ ഈ വയലായിരുന്നു ഞങ്ങടെ ഫുട്ബോൾ കോർട്" വയൽ വരമ്പിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ അജയ് വിരൽചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊടുത്തു. ഇതെല്ലാം കാണിച്ചുകൊടുക്കുമ്പോഴുള്ള അവന്റെ ആവേശം അവളെ അമ്പരപ്പിച്ചു. വാഴതോട്ടത്തിനുള്ളിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ അവൻ ഒരു വാഴത്തട്ട പൊളിച്ചു അതിനുള്ളിലെ തേൻ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ കൊടുത്തു. പിന്നെ അവൾക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും വേണമെന്ന വാശിയായി.... അവൾ ബാല്യത്തിലേക്ക് ചുരുങ്ങുകയായിരുന്നു.
അത്താഴം കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞു ബെഡ്റൂമിലെത്തി അവന്റെ മാറിൽ തല ചായ്ച്ചു കിടന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു "അജയ്, എനിക്ക് നമ്മുടെ ബാലുവിനെ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നു, അജയ്‌ക്ക്‌ അന്ന് കിട്ടിയ ബാല്യം നമ്മുടെ മോനും കിട്ടണം, നമുക്ക് രാവിലെ തന്നെ ബോർഡിങ്ങിൽ ചെന്ന് അവനെ നമുക്കൊപ്പം കൂട്ടണം, നമുക്ക് അവനോടൊപ്പം അജയ് യുടെ വീട്ടിൽ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കുമൊപ്പം ജീവിക്കാം. അവനില്ലാതെ ഒരാഴ്ച പോയിട്ട് ഒരു നിമിഷം പോലും എനിക്ക് നിൽക്കാൻ വയ്യാ".
അവൻ ദീർഘമായൊന്ന് നിശ്വസിച്ചു. അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കിടന്നു.
രാവിലെ തന്നെ പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടന്നു. അമ്മമ്മയോടും അമ്മച്ഛനോടും യാത്രപറഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവൻ ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു, ബാലുവിനരികിലേക്കെത്താൻ അവന്റെ മനസ്സ് ബുള്ളറ്റിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ കുതിച്ചിരുന്നു.
വഴിയരികിൽ പെട്ടിക്കടയിൽ നിന്നും നാരങ്ങാ മിട്ടായി വാങ്ങി നുണയുമ്പോൾ ഒരെണ്ണം അവൾ മാറ്റിവെച്ചു, അപ്പോൾ ട്രീസയുടെ മൊബൈൽ റിങ് ചെയ്തു, അവൾ ഫോണിലൊക്കൊന്നു നോക്കി ആ കാൾ കട്ട് ചെയ്തു.
വീണ്ടും ബുള്ളറ്റ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ അവൻ ചോദിച്ചു
"ആരായിരുന്നു ???"
ചുണ്ടൊന്നു കോട്ടിക്കൊണ്ട് അവൾ ഉത്തരം പറഞ്ഞു "ഓ ..അത് ആ മിസ്സിസ് മേനോനാ ...ശല്യം ". പറഞ്ഞ ശേഷം അവൾ അവനെ ഇറുകെ പുണർന്നു, ഈയൊരു യാത്രയിൽ അവൾ ബന്ധങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു  !!! ബുള്ളറ്റ് കുതിച്ചു , രണ്ടാൾക്കും തിടുക്കമായിരുന്നു, ബാലുവിനടുത്തെത്താൻ ....
.                                            -----ശുഭം----
--സുധി ഇരുവള്ളൂർ--

എന്റെ അധരത്തിൽ
ഞാനൊളിപ്പിച്ച കവിത
നീ തേടിയത്
നിൻ അധരത്താലായിരുന്നു ...
നാരായരൂപം കൈക്കൊണ്ട
എന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ
നിന്റെ പിൻകഴുത്തിൽ
എഴുതിയ കവിതയുടെ നിർവൃതി
നീയാസ്വദിക്കയായിരുന്നു ...
ശ്വാസം ശ്വാസത്തെ കീഴടക്കാൻ
ദ്വന്ദയുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ
വിയർപ്പിന്റെ ഉപ്പുരസം
മധുരിക്കുകയായിരുന്നു ...
നിന്റെ കൂമ്പിയ മിഴിക്കോണിൽ
സ്വപ്നസാക്ഷാത്കാരത്തിന്റെ
മഴവില്ലു വിരിഞ്ഞിരുന്നു ...
വരണ്ടമണ്ണിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങിയ
പുതുമഴയിൽ എല്ലാം ശമിക്കയായിരുന്നു ...
 --സുധി ഇരുവള്ളൂർ--

2019, ജൂൺ 29, ശനിയാഴ്‌ച


അരിവാൾ ചുറ്റിക നക്ഷത്രം ...
= = = = = = = = = = = = = = = = = = =  = =
   തകർത്തെറിഞ്ഞെന്ന്‌ ആരും അഹങ്കരിക്കണ്ട.... തല്ലിത്തകർക്കാനും ഇല്ലാതാക്കാനും മുമ്പും പലരും ശ്രമിച്ചിട്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റു നെഞ്ചുവിരിച്ച ചരിത്രമേയുള്ളൂ...
ഇതൊരു വികാരമാണ്. ജനഹൃദയങ്ങൾ കൈമാറി സൂക്ഷിച്ചു പോരുന്ന ഹൃദയവികാരം. യുവത്വത്തിന് ഇതൊരു ആവേശമാണ്. വാർദ്ധക്യത്തിന് പോരാട്ട വീര്യത്തിന്റെ നനുത്ത ഓർമ്മകൾ, ഇന്നത്തെ ബാല്യത്തിന്റെ സ്വപ്നപ്രതീക്ഷകൾ !!!
  പാടത്ത്‌ പണിയെടുത്താൽ വരമ്പത്ത്‌ കൂലിവാങ്ങി സ്വന്തം കൂരയിൽ അടുപ്പു പുകച്ചു കൊച്ചുങ്ങൾക്കൊപ്പം ഉണ്ടുറങ്ങിയ പോരാട്ടവീര്യത്തിന് പിന്നിൽ തീച്ചൂളയിൽ മുക്കി രാകിമിനുക്കിയ അരിവാളിനോളം മൂർച്ചയുള്ള മുദ്രാവാക്യങ്ങളുടെ പ്രകമ്പനമുണ്ടായിരുന്നു. ജന്മിയുടെ വെറ്റില തുപ്പൽ പറ്റാതെ  സ്വന്തം പെണ്ണിന്റെ പാതിവ്രതാത്വം കാത്ത ആണിന്റെ ചങ്കുറപ്പിനു പിന്നിലെ ശക്തിയുടെ അടയാളമായിരുന്നു ഇത്. കീഴ്ജാതിക്കാരന് അമ്പലം തീണ്ടാപ്പാറകലെയായപ്പോൾ പോരാട്ടത്തിലൂടെ സാധ്യമായ ദർശന ഭാഗ്യത്തിന്റെ പിന്നിലെ ശക്തിയും മറ്റൊന്നല്ല. മാറുമറയ്ക്കാൻ പറ്റിയ പെണ്ണിന്റെ മാനത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായിരുന്നു... സിരകളിൽ പടരുന്ന ചുവപ്പാണ് ഇന്ന് നാം അനുഭവിക്കും സുരക്ഷിതത്വം !!!
  ഈ ചിഹ്നം നശിച്ചു നഷ്ടപ്പെടാൻ പ്രാർത്ഥിച്ച പ്രിയ സംഘിമിത്രങ്ങളുടെ സായാഹ്‌ന 'ശാഖ'യിലെ നിക്കർധാരിയായ 'പ്രമുഖ്' വർഗീയത വിളമ്പുമ്പോൾ പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കില്ല ഇതൊന്നും...
ഞാൻ അഭിമാനിക്കുന്നു ....ഒരു സഖാവ് ആവാൻ കഴിഞ്ഞതിൽ...
ലാൽസലാം

ഇനിയെന്നെ കാത്തിരിക്കാതെ
നീ മടങ്ങുക ...
ഇന്നത്തെ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞ
കപടതയുടെ ഇരുളിൽ
തട്ടി ഞാൻ വീണത്
നീ അറിയാതിരിക്കുക ..
നിന്റെ ഓർമ്മയിൽ
പുഞ്ചിരിക്കുന്ന
എന്റെ മുഖം മാത്രം
സൂക്ഷിക്കുക...
ഇനിയൊരു കൂടിക്കാഴ്ച
സംഭവിച്ചെങ്കിൽ
പരിചയ ഭാവത്തിലൊരു
പുഞ്ചിരി എനിക്ക് നീ
ഭിക്ഷയായ് തരിക ...
ചെറുകഥ
= = = = = = = = = 
## കുമാരേട്ടന്റെ  ചായക്കട..

പതിവുപോലെ കുമാരേട്ടൻ രാവിലെ നാലുമണിക്ക് ഉണർന്നു. പ്രാഥമിക കർമ്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു മുറിയിലെത്തിയപ്പോഴും ജാനുവേടത്തി ഉറക്കം തന്നെ. അതങ്ങനെയാണ് പതിവ്. പാവം രാത്രി ഏറെവൈകിയാണ് അടുക്കളഭരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി പാത്രങ്ങളോട് അടിപിടിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞു കിടക്കാറ്. കുമാരേട്ടൻ അയലിൽ നിന്നും ബനിയനും തോർത്തും എടുത്തു.
നേരം നന്നായി വെളുത്തിട്ടില്ല, കുമാരേട്ടൻ ഉമ്മറ മുറ്റത്ത്‌ ഇന്നലെ രാത്രി കുത്തിക്കെടുത്തി വെച്ച ചൂട്ട്കുറ്റി കത്തിച്ചു കോന്തലക്കൽ വെച്ച ബീഡി കത്തിച്ചൊന്നാഞ്ഞു വലിച്ചു ചൂട്ടും വീശി നടന്നു തുടങ്ങി.
കവലയിലെ ചായക്കടക്കാരനാണ് കുമാരേട്ടൻ. മണ്ണിട്ട റോഡിനോട് ചേർന്നാണ് വർഷങ്ങളായി നടത്തിവരുന്ന കച്ചോടം. കുമാരേട്ടനാണെങ്കിൽ പരോപകാരിയും സർവ്വസമ്മതനും. അന്നാട്ടിലെ എല്ലാ ആണുങ്ങളും (ചില പെണ്ണുങ്ങളും) ഒരു തവണയെങ്കിലും കുമാരേട്ടന്റെ ചായ കുടിക്കാത്തവരായി ഉണ്ടാവില്ല. കുമാരേട്ടന്റെ ചായക്കടയിലെ പരിപ്പുവട അടുത്ത ദേശത്തുപോലും പ്രശസ്തി നേടിയതാണ്. വൈകുന്നേരം കവലയോട് ചേർന്നുള്ള വോളിബോൾ കോർട്ടിൽ പരിപ്പുവടക്ക് പന്തയംവെച്ചാണ് യുവാക്കളുടെ കളിപോലും!!!
ഭാര്യയും ഒരു മോനും ഒരു മോളും അടങ്ങുന്ന ചെറിയ കുടുംബം. മൂത്തമകൻ ബാബു വിദേശത്താണ്. മകൾ രമണി കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഭർതൃഗൃഹത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നു . പകൽ സമയം ജാനുവേടത്തിയും കുമാരേട്ടനെ സഹായിക്കാൻ ചായക്കടയിലുണ്ടാവും. മക്കളെ നല്ലൊരു വഴിക്കാക്കാൻ സാധിച്ചതാണ് തന്റെ ഏക സമ്പാദ്യം എന്ന് കുമാരേട്ടൻ കടയിൽവരുന്നവരോടെല്ലാം  സംശയമില്ലാതെ പറയും.
ഇരുട്ടിനെ കീറിമുറിച്ചു ചൂട്ടും വീശി കുമാരേട്ടൻ ഇടവഴിയിലൂടെ നടന്നു. രാവിലെ ലോറിക്കാര് എത്തും മുന്നേ ചായക്ക്‌ വെള്ളം തിളപ്പിച്ച് പുട്ടും പപ്പടവും ഉണ്ടാക്കണം. പീടികയിലെത്തുമ്പോഴേക്കും ബാങ്കുവിളിയും ദേവീക്ഷേത്രത്തിലെ മണിയടി ഒച്ചയും പതിവുപോലെ കേട്ടു.
പുട്ടിൽ നിന്നും പുക വന്നപ്പോൾ തന്നെ ലോറിപ്പണിക്കാരായ സണ്ണിയും മുസ്തഫയും ദിനേശനും അശോകനുമെല്ലാം ബെഞ്ചിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു. തുരുമ്പ് പിടിച്ച ആണിയിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കലണ്ടറിൽ ഓരോ അടയാളങ്ങൾ നോക്കിക്കൊണ്ട്  ദിനേശൻ ചോദിച്ചു "കുമാരേട്ടാ, വടക്കേലെ അച്ചുവേട്ടന്റെ കുറിക്കല്യാണം ഈ വരുന്ന ഇരുപത്തഞ്ചിനല്ലേ??'' "അതെ, ഓൻ ഇപ്പ്രാവശ്യത്തോടെ നിർത്താണ് പോലും, മുറിഞ്ഞു കൊടുത്താ മതീന്ന് പറയണൊണ്ട്" കുമാരേട്ടൻ അടുപ്പിൽ ഒന്നാഞ്ഞു ഊതിക്കൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
നേരം വെളുക്കുംതോറും പതിവുകാർ വന്നു തുടങ്ങി. പത്രക്കാരൻ വാസുക്കുട്ടൻ സൈക്കിളിൽ നിന്നിറങ്ങാതെ ഓടുന്ന ഓട്ടത്തിൽ തന്നെ പത്രം വലിച്ചെറിഞ് പതിവുപോലെ കൃത്യമായി മേശപ്പുറത്തു തന്നെ വീഴ്ത്തി. പത്രത്തിന്റെ ഓരോ പേജുമായി പതിവുകാർ  ഓരോരുത്തർ വീതിച്ചു വായന തുടങ്ങി. എടുത്ത പേജ് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ മറ്റേ പേജുമായി പരസ്പരം കൈമാറ്റം നടത്താറാണ് രീതി. പേജ് കിട്ടാത്തവർ മറ്റൊരാൾ വായിക്കുന്നതിന്റെ മറുപുറം വായിച്ചുകൊണ്ട് എതിരെ ഇരിക്കുന്നതും സ്ഥിരക്കാഴ്ച തന്നെ.
'ഓ  .. ഞാനിച്ചിരി വൈകിയപ്പോഴേക്ക് പേപ്പറൊക്കെ എല്ലാരും കൈക്കലാക്കി ല്ലേ, ബീരാനിക്കാ ആ തലക്കെട്ടൊന്നു നോക്കീട്ട് ഇപ്പ തരാം" എന്നും പറഞ്ഞു കയറിവന്ന ശശിയെ ബീരാനിക്ക ഇപ്പൊ തരില്ലെന്ന ഭാവത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി. ശശിക്കുള്ള പൊടിക്കട്ടൻ എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ "എന്തൊക്ക്യാ ശശ്യേ നാട്ടുവർത്താനം" എന്ന് കുമാരേട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിന് " എന്ത് പറയാനാ കുമാരേട്ടാ, അല്ലേലും ഓൾക്കൊക്കെ ഇതിന്റെ വല്ല കാര്യോം ണ്ടോ" എന്ന ശശിയുടെ മറുപടി കേട്ടതും പത്ര പേജുകൾ മേശപ്പുറത്തു വെച്ച് എല്ലാ കാതുകളും ശശിയുടെ ചുണ്ട് ഇളകുന്നതും കാത്തിരുന്നു.
ശശി നാട്ടിലെ സകലവാർത്തകളും അറിയുകയും അറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ആളാണ്. അറിഞ്ഞതിൽ കൂടുതൽ അറിയിക്കുന്ന ശശിക്ക് 'പരദൂഷണം ശശി' എന്നൊരു ഇരട്ടപ്പേരുമുണ്ട്.
ശശി പറഞ്ഞ കഥകേട്ടപ്പോൾ തന്നെ പലരിലും പല അഭിപ്രായം. എന്തായാലും കുമാരേട്ടന്റെ കച്ചോടം പതിവുപോലെ പൊടിപൊടിച്ചു.
"അല്ല , ആരിത് !! പാൽക്കാരി പൈങ്കിളി വന്നല്ലോ" പാലും കൊണ്ട് വന്ന രാജമ്മയെ  കണ്ട് വേലായുധന്റെ കമെന്റാണ്.
"രാജമ്മേ പശൂന് ഇപ്പൊ വെള്ളം കൂടുതൽ കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ ? പാലിൽ ഇച്ചിരി വെള്ളം കൂടിയപോലെ" ചിരിച്ചോണ്ടുള്ള കുമാരേട്ടന്റെ ചോദ്യത്തിന് "അല്ലേലും ചങ്ക് പറിച്ചു തന്നാലും ഇങ്ങള് ചെമ്പരത്തി പൂവാണെന്നേ പറയൂ" എന്ന് രാജമ്മ മറുപടി കൊടുത്തു.
"ഇന്നലെ ആ വഴി വന്നപ്പോ ഞാൻ കണ്ടതാ, രാജമ്മയുടേത് വറ്റുകറവ ആണേലും അകിടിനൊരു കുഴപ്പോമില്ല" പരദൂഷണം ശശി അവസരം നോക്കി പറഞ്ഞശേഷം എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി നിവർന്നിരുന്നു.
"ശശ്യേ, നിന്റെ വീട്ടിലും ഒണ്ടല്ലോ ഒരെണ്ണം, വല്ലോരും വന്ന് അകിട് കറക്കുന്നോന്ന് ഇടയ്ക്കൊന്നു ശ്രദ്ധിച്ചോളൂ ട്ടോ" രാജമ്മയുടെ ഉരുളക്കുപ്പേരി മറുപടി കേട്ടതും നിവർന്നു ഇരുന്ന ശശി കാറ്റുപോയ ബലൂൺ പോലായി. കടയിൽ മൊത്തം കൂട്ടച്ചിരി.
പഞ്ചായത്ത്‌ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വന്നു. എല്ലാ പാർട്ടിക്കാരും വോട്ടു പിടിക്കാനുള്ള നെട്ടോട്ടത്തിലാണ്. വരുന്നവരൊക്കെ കുമാരേട്ടന്റെ ചായക്കടേൽ കേറി ചായകുടിച്ചും വോട്ടു പിടിച്ചും മാത്രേ പോകുള്ളൂ. കച്ചോടം ഒന്നൂടെ പൊടിപൊടിച്ചു.
"കുമാരേട്ടാ, ഇത്തവണ ആര് ജയിക്കും" ശശിയുടെ ചോദ്യത്തിന് "അതിലെന്ത് സംശ്യാ ന്റെ ശശ്യേ വികസനം വരുത്തുമെന്ന് പറയണ മ്മളെ ജയകൃഷ്ണൻ തന്നെ ജയിക്കും, ന്റെ വോട്ട് എന്തായാലും വികസനത്തിന് തന്ന്യാ" കുമാരേട്ടന്റെ മറുപടിക്ക് അവിടെ എതിരഭിപ്രായം ഇല്ലായിരുന്നു.
ഇലക്ഷൻ കഴിഞ്ഞു, വോട്ടും എണ്ണി. കുമാരേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ ആ നാടിന്റെ വാക്കുകൾ തന്നെയായിരുന്നു. വൻ ഭൂരിപക്ഷത്തോടെ വികസന നായകൻ ജയകൃഷ്ണൻ വിജയിച്ചു.
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ശശി ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു " മ്മളെ മെമ്പർ ജയകൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞപോലെ വികസന പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കുന്നൂ ട്ടോ, മ്മളെ ഈ മണ്ണിട്ട റോഡ് ഉടൻ ടാർ ചെയ്യാൻ ഫണ്ട് പാസ്സാക്കി കഴിഞ്ഞു" എല്ലാ മുഖത്തും സന്തോഷം.
പിറ്റേ ദിവസം തന്നെ പഞ്ചായത്ത്‌ അധികൃതരും കോൺട്രാക്ടറും റോഡ് വന്നു നോക്കി. എല്ലാറ്റിനും ചുക്കാൻ പിടിച്ചു മുന്നിൽ മെമ്പർ ജയകൃഷ്ണനും. കുമാരേട്ടനും ശശിയും വേലായുധനുമെല്ലാം അവർക്കുവേണ്ട സഹായങ്ങൾ ചെയ്തുകൊടുക്കാൻ മത്സരിച്ചു.
പിന്നീട് ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു ഒരുച്ച നേരത്ത്‌ മെമ്പർ ജയകൃഷ്ണൻ കുമാരേട്ടന്റെ ചായക്കടയിലേക്ക് വന്നു. "കുമാരേട്ടാ, ഊണില്ലേ ?? " ഒണ്ടല്ലോ മെമ്പറെ, ദാ ഇങ്ങോട്ട് ഇരുന്നാട്ടെ" കുമാരേട്ടൻ തോളിലെ തോർത്തുമുണ്ട് കൊണ്ട് ബെഞ്ചോന്നു തുടച്ചു.
" ഇന്നെന്താ മെമ്പറേ വീട്ടിൽ ആളില്ലേ"
"ആളൊക്കെ ഉണ്ട്, എന്നാലും ഇടക്ക് കുമാരേട്ടന്റെ പരിപ്പുകറീം മത്തി പൊരിച്ചതും കഴിച്ചാലല്ലേ ഒരു സുഖമുള്ളൂ"
രണ്ടാളും ചിരിച്ചു. ജാനുവേട്ടത്തി മെമ്പർക്കുള്ള നാക്കില കഴുകി മേശപ്പുറത്ത്‌ നിവർത്തിയിട്ടു.
"പിന്നെ റോഡ് നന്നാക്കുന്ന കാര്യമൊക്കെ കുമാരേട്ടന് അറിയാമല്ലോ, അപ്പൊ ഇപ്പോഴുള്ള റോഡിന് ഇത്തിരികൂടി വീതി വേണം. അങ്ങനെയാവുമ്പോ നമ്മുടെ ഈ ചായക്കടയുടെ ചെറിയഭാഗം നമുക്കൊന്ന് പൊളിക്കേണ്ടി വരും"
ഇത് കേട്ടതും കുമാരേട്ടന്റെ മുഖം വാടി. തന്റെ ജീവനോളം പ്രിയപ്പെട്ട ചായക്കട പൊളിക്കയോ !!!
കുമാരേട്ടന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചപോലെ മെമ്പർ തുടർന്നു "പൊളിച്ചു എന്നുകരുതി കുമാരേട്ടൻ പേടിക്കണ്ട, നമുക്ക് ഇതിലും നല്ലതൊന്ന് ഇത്തിരി പിന്നിലേക്ക് ഉണ്ടാക്കാം. അതിനുള്ള സഹായമൊക്കെ മ്പക്ക് ശരിയാക്കാം ന്നേ "
അതൊരു ആശ്വാസവാക്കായി കുമാരേട്ടന് തോന്നി. കുമാരേട്ടൻ പിന്നെ മൗനമായി.
ഇപ്പൊ കുറച്ചുദിവസമായി കുമാരേട്ടന് പഴയ ഉത്സാഹവും ചുറുചുറുക്കുമില്ല. റോഡ് പണി തുടങ്ങാൻ ഇനി ദിവസങ്ങളേയുള്ളൂ. തന്റെ ചായക്കട നാടിന്റെ വികസനത്തിന് എതിരാവാൻ പാടില്ല !!!. അൽപ്പം പിന്നിലേക്ക് മാറ്റി പുതിയ ചായക്കട തുടങ്ങുന്നത് കുമാരേട്ടൻ മനസ്സിൽ കണക്കുകൂട്ടി. പൊളിച്ചുമാറ്റുന്ന വക ധന സഹായം മെമ്പർ പറഞ്ഞതിനാൽ കുമാരേട്ടൻ മെമ്പറെ കാണാൻ പഞ്ചായത്താപ്പീസിലേക്ക് പോയി. മെമ്പർ കുമാരേട്ടനെ കൈപിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോയി, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ശരിയാക്കി കൊടുക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞു തിരിച്ചയച്ചു.
റോഡ് പണി തുടങ്ങി. കുമാരേട്ടന്റെ ചായക്കടയുടെ പാതി ഭാഗം ജെസിബി യുടെ കൈ കോരിയെടുത്തു, ശശിയുൾപ്പെടെ നാട്ടുകാരെല്ലാം സഹായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, കുമാരേട്ടനൊഴികെ. ആ രംഗം കാണാനുള്ള ശക്തിയില്ലാത്തതിനാൽ കുമാരേട്ടൻ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയില്ല.
പിറ്റേ ദിവസം മെമ്പറെ കണ്ടു, "അത്... കുമാരേട്ടാ പഞ്ചായത്തിൽ നിന്നും സഹായം കിട്ടുന്നതിന് ചെറിയൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്" എന്തെന്ന അർത്ഥത്തിൽ കുമാരേട്ടൻ മെമ്പറെ നോക്കി. മെമ്പർ തുടർന്നു "വില്ലേജ് ഓഫീസിലെ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ കുമാരേട്ടന്റെ ചായക്കട പുറമ്പോക്കിൽ ആണെന്നാ അധികൃതർ പറയുന്നത്, അതുകൊണ്ട് .....
തീർത്തു കേൾക്കാൻ കുമാരേട്ടനായില്ല. അദ്ദേഹം ഒന്നും മിണ്ടാതെ കുറച്ചുനേരം ഇരുന്നു.
രാവിലെ പതിവിലും നേരത്തെ കുമാരേട്ടൻ ഉണർന്നു. ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ജാനുവേടത്തിയെ കുറച്ചുനേരം ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിനിന്നു. പാവം തന്റെ എല്ലാ സുഖദുഃഖങ്ങളിലും പങ്കാളിയാണ്. കുമാരേട്ടൻ മനസ്സിലോർത്തു. പിന്നെ തോർത്തും ബനിയനും എടുത്തു പുറത്തുകടന്ന് ഒരു ബീഡിക്കു തീകൊളുത്തി ആഞ്ഞുവലിച്ചു. പതിവിനു വിപരീതമായി ചൂട്ടു തെളിക്കാതെ കുമാരേട്ടൻ ചായക്കട ലക്ഷ്യമാക്കി ഇരുട്ടിലൂടെ നടന്നു. ഇന്ന് പള്ളിയിലെ ബാങ്കുവിളിയും അമ്പലത്തിലെ മണിശബ്ദവും ഇല്ലായിരുന്നു. അതിനും മുന്നേ കുമാരേട്ടൻ കടയിലെത്തി നേരെ വലത്തേ വശത്തു വെച്ച വെള്ളംകോരുന്ന തൊട്ടിയുടെ കയർ എടുത്തു പാതി പൊളിഞ്ഞ കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. മേശപ്പുറത്തു കയറിയ അദ്ദേഹം കയറിന്റെ ഒരു തല കടയുടെ ഉത്തരത്തിൽ കെട്ടി മറു തലയ്ക്കൽ ഒരു കുരുക്ക് കെട്ടി കഴുത്തിലൂടെ ഇട്ട് ഭദ്രമെന്ന് ഉറപ്പാക്കി.
കടയുടെ പുറത്ത്‌ ഒരു വാഹനത്തിന്റെ രണ്ടു കണ്ണുകളുടെ വെളിച്ചം പതിച്ചു. കുമാരേട്ടൻ മേശയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി ശ്വാസം അടക്കിപ്പിടിച്ചു നിന്നു. ഒരു പഴക്കം വന്ന ജീപ്പ്  പണി നടക്കുന്ന റോഡിലൂടെ ആയാസപ്പെട്ട് വന്ന് ചായക്കടയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. ജീപ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ പാൻറ്ധാരിയെ നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ കുമാരേട്ടൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
'ബാബു  ... തന്റെ മകൻ ബാബു' കുമാരേട്ടന്റെ അന്തരംഗം മന്ത്രിച്ചു.
തന്നെ താനാക്കിയ ചായക്കട പൊളിഞ്ഞത് കണ്ട ബാബു വിഷമത്തോടെ ജീപ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി. ഗൾഫിൽ നിന്നും വരുന്ന വഴിയാണ്. കടയുടെ സ്ഥിതി കണ്ട് ബാബുവിന് വിഷമമായി.ബാബു തളർന്ന കാലുകളോടെ കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
ഒരു നിമിഷം !!! ബാബു ഞെട്ടി, നാലുകണ്ണുകൾ കണ്ടുമുട്ടി, കുമാരേട്ടൻ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ബാബു കുമാരേട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, രണ്ടാളും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി... കാര്യമറിയാൻ എത്തിനോക്കിയ ജീപ്പിലെ ഡ്രൈവർ മേശപ്പുറത്തു കയറി കയർ അഴിച്ചുമാറ്റി.
ഇന്ന് റോഡിന്റെ ഉത്‌ഘാടനമാണ്. മെമ്പർ ജയകൃഷ്ണൻ തിരക്കിൽ ഓടിനടക്കുന്നു. നാടും നാട്ടുകാരും സന്തോഷത്തിലാണ്.
പുതുതായി പണിത ബസ്റ്റോപ്പിന്റെ വശത്തായി ഓടിട്ട പുതിയൊരു ഹോട്ടലിന്റെ ഉത്ഘാടനവും ഇന്ന് തന്നെ നടക്കുന്നു. അതെ കുമാരേട്ടന്റെ പുതിയ ഹോട്ടലിന്റെ !!!! ബാബു ഗൾഫിൽനിന്നും വന്നശേഷം ഭൂമിവാങ്ങി പണിതുകൊടുത്ത പുതിയ ഹോട്ടലിന്റെ ഉത്‌ഘാടനവും വികസന നായകൻ മെമ്പർ ജയകൃഷ്ണൻ നിലവിളക്കു കൊളുത്തി ഉത്‌ഘാടനം ചെയ്തു. നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ കുമാരേട്ടനും ജാനുവേടത്തിയും ബാബുവും ശശിയുമെല്ലാം വലതുകാൽ വെച്ച് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
" കുമാരേട്ടാ ... ഒരു പൊടിക്കട്ടൻ" ശശി ആദ്യ ഓർഡർ കൊടുത്തു.... കുമാരേട്ടൻ ഗ്യാസ് സ്ററൗവിന്റെ തിരി കൊളുത്തി .....
-------ശുഭം-----

--സുധി ഇരുവള്ളൂർ--

2019, ജൂൺ 18, ചൊവ്വാഴ്ച


വാക്കുകൾക്കിടയിൽ
നിന്നെ മൂടിവെച്ചു
പ്രണയിക്കുമ്പോൾ
പെയ്യാത്ത മഴയിൽ
നനയുന്നൊരനുഭൂതി ...
ചുംബനത്താൽ
നിന്നെ മൂടിവെക്കുമ്പോൾ
ഇളം മഞ്ഞിൻ കുളിരിൽ
വിറയാർന്ന മെയ്യിൽ
പ്രണയത്തൂവലാൽ തീർത്ത
കുഞ്ഞുടുപ്പണിഞ്
ഇളംചൂടേൽക്കുന്നൊരാനന്ദം ...
ഒരു വള്ളിപ്പടർപ്പുപോൽ
നിന്നിൽ പടരേണം
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായ്
നിന്നിലലിയേണം
ഒരു കുഞ്ഞു പൂവിൻ ഇതൾപോൽ
നിന്നിൽ വിരിയേണം ...

## ചെറുകഥ
ഓലപ്പുര
***********
     കഠിനാദ്ധ്വാനിയായിരുന്നു ദാമു. പാലുവിറ്റും പാടത്തു പണിചെയ്‌തും കൂലിവേല ചെയ്‌തും സന്തോഷത്തോടെ ഒരു കൊച്ചോലപ്പുരക്കുള്ളിൽ ഭാര്യക്കും രണ്ടുമക്കൾക്കുമൊപ്പം സുഖമായി ജീവിച്ചുവരുന്നു. അവിടെ സ്നേഹത്തിന് അതിരുകളില്ലായിരുന്നു. ചെറിയവീടിന്റെ വലിയമുറ്റത്ത്‌ തന്റെ കുട്ടികൾക്കൊപ്പം അയൽവക്കത്തെ കുട്ടികളും കളിക്കുന്നത് കണ്ട് ദാമുവും ഭാര്യയും സന്തോഷിച്ചു.
   ദിവസങ്ങൾക്കിപ്പുറം അയൽപക്കത്ത്‌ പുതിയൊരു കൂട്ടർ സ്ഥലംവാങ്ങി പുതിയൊരു ഓടിട്ട വീട് പണിയാൻ തുടങ്ങി. ദാമുവിന് സന്തോഷമായി. പുതിയ പരിചയക്കാർ !! മാത്രമല്ല ഓട് കടത്താനും കല്ല് കയറ്റാനും ഒക്കെയായി പണിയും കിട്ടിയല്ലോ.
 അയൽപക്കത്തെ വീടിന്റെ പണികഴിഞ്ഞു ഉമ്മറത്തെ കിണ്ടിയിൽ നിന്നും കാലുകഴുകി തോളത്തെ തോർത്ത് വീശി കാറ്റുവരുത്തി ദാമു ചാണകം മെഴുകിയ തന്റെ കോലായിൽ മുറ്റത്തേക്ക് നോക്കിയിരിപ്പാണ്. ഭാര്യ ഭാനു പുതിയ വീട്ടിലെ വാസന്തിയുമായി സംസാരിക്കുന്നു. പിള്ളേര് രണ്ടാളും പുതിയവീടിന്റെ മുറ്റത്ത് ഓടിക്കളിക്കുന്നു. അന്ന് രാത്രി കഞ്ഞികുടി കഴിഞ് ഇളകിയാടുന്ന കട്ടിലിൽ പായ വിരിച്ചുകൊണ്ട് ഭാനു പറഞ്ഞു " അതേയ് പിള്ളേരൊക്കെ വലുതായി വര്വാ, മ്മക്കും അങ്ങനൊരു ഓടിട്ട വീട് വേണം". ഭാനു തിരിഞ് അടുപ്പിനടുത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ദാമു തോളിലെ തോർത്തെടുത്തു അയലിൽ ഇട്ടിട്ടു പതിയെ കട്ടിലിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.
"ദേ ഉറങ്ങിയോ" ഭാനു അടുത്തുവന്നു കിടന്നോണ്ട് ചോദിച്ചു. "ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതിന് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല്യാലോ". "ഉം' ദാമു മൂളി, "അതിനൊക്കെ കയ്യിൽ ഒത്തിരി കാശ് വേണമെടീ, മ്മക്കൊന്നും അത് നടക്കൂല, മ്മക്ക് ഇവിടം തന്നെ സ്വർഗം" ദാമുവിന്റെ മറുപടി ഭാനുവിന് തൃപ്തികരമായിരുന്നില്ല. "അതിനിപ്പോ ബാങ്കീന്നു ലോണൊക്കെ കിട്ടുമത്രേ, അവരും ലോണെടുത്താ വീട് പണിതത്, പിന്നെ ആദ്യം കയ്യിൽ കുറച്ചു കാശൊക്കെ വേണ്ടിവരും, അതിന് മ്മക്ക് പുള്ളിച്ചിപ്പയ്യിനെ ആർക്കെങ്കിലും വിൽക്കാം" ഭാനുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ദാമുവിന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. ദിവസോം പത്തുലിറ്റർ പാല് തരുന്ന പുള്ളിപ്പയ്യിനെ വിക്കാനോ ?? കിടാവായപ്പോൾ എടുത്തു വളർത്തിയതാ, മക്കളായ കുട്ടനെയും കിങ്ങിണിയെയും കണ്ടപോലെ തന്നെയാ പുള്ളിച്ചിയെയും കണ്ടത്, ദാമു കൈ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത്വെച്ച് നിശബ്ദനായി കിടന്നു.
 വീടുപണി തകൃതിയായി നടന്നു. കുട്ടനും കിങ്ങിണിയും സന്തോഷത്തോടെ ഓടിക്കളിച്ചു. വീട് വലുതായപ്പോൾ മുറ്റം ചെറുതായി. ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ ദാമു പുള്ളിച്ചിയില്ലാത്ത തൊഴുത്തിലേക്കുനോക്കി വെറുതെ ഇരിക്കും. തൊടിയിലെ കിണറിൽ നിന്നും വെള്ളം കോരി കുളിച്ചു ദാമു പതിവുപോലെ കവലയിലെ അവറാച്ചന്റെ ചായക്കടയിലേക്ക് പോകും.
കുട്ടനെയും കിങ്ങിണിയേയും തന്നെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്ന രീതിയിൽ, ഒരുപക്ഷെ അതിൽ കൂടുതൽ ദാമു പഠിപ്പിച്ചു. കിങ്ങിണിക്ക് നല്ലൊരു ആലോചന വന്നു. ചെക്കൻ സർക്കാർ സ്കൂളിൽ പ്യൂൺ ആണ്. തന്നാൽ കഴിയുന്ന ആർഭാടത്തോടെ ദാമു കിങ്ങിണിയുടെ കല്യാണം നാലാളറിയെ തന്നെ നടത്തി. എല്ലാവരും ദാമുവിനെ നല്ല വാക്കുകളാൽ മൂടി.
കുട്ടൻ ഇപ്പൊ എംബിഎ കഴിഞ് ഒരു സ്വകാര്യ കമ്പനിയിൽ നല്ല ശമ്പളത്തോടെ ജോലിയിൽ കയറി. അയൽ വീട് ഓടിൽ നിന്നും കോൺക്രീറ്റിലേക്ക് വളർന്നു. ദാമു ഇപ്പോഴും കൃഷിപ്പണിയിലും കൂലിവേലയിലും തിരക്കിൽ തന്നെ.
ഒരു ദിവസം കിടക്കുമ്പോൾ ഭാനു പറഞ്ഞു. "കുട്ടനും വലിയവനായി, അവന്റെ ഓഫിസിലെ ഒരു പെങ്കൊച്ചിനെ ഇഷ്ടാത്രെ, നമുക്കതങ്ങു നടത്തിക്കൊടുക്കാം ല്ലേ ??" ദാമുവിന് ഒട്ടും സമ്മതക്കുറവില്ലായിരുന്നു. "അവൻ പറയ്യാ കല്യാണത്തിന് മുന്നേ വീട് അവനൊന്ന് പുതുക്കിപ്പണിയാൻ പോവ്വാന്ന്, കോൺക്രീറ്റ് വീടാക്കണം പോലും" ഇത്തവണ ഭാനു പറഞ്ഞപ്പോൾ ദാമു ചിരിച്ചു. "അവൻ വലിയവനായില്ലേ, അവന്റെ ഇഷ്ടം".
  ദാമു പാടത്തു നിന്നും വരുമ്പോൾ തൊടിയിലെ കിണറിൽ തൊട്ടി കാണാതായി. കിണറിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ വെള്ളത്തിൽ പായൽ വന്ന് 'മിട്ടിൾ' മക്കൾ നീന്തുന്നു. ഗേറ്റ് തുറന്ന് ഇന്റർലോക്കിട്ട മുറ്റത്തൂടെ ഉമ്മറത്തെത്തിയപ്പോഴാണ് ഓർത്തത് കാലുകഴുകാൻ വെള്ളം വെക്കാൻ ഇപ്പൊ കിണ്ടിയില്ലെന്നത്. മുറ്റത്തെ പൈപ്പിൽ നിന്നും കാലുകഴുകി വീട്ടിൽ കയറിയപ്പോൾ ഗ്രാനേറ്റ് തറയിൽ തെന്നി വീഴാതിരിക്കാൻ ഇച്ചിരി കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വന്നു.
 കുട്ടന്റെ കല്യാണം ആ നാട്ടിലെ തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന ആഘോഷമായി. കൂട്ടുകാരുടെ എന്തെല്ലാം പ്രകടനങ്ങൾ. കുട്ടൻ പറഞ്ഞതിലും സുന്ദരിയാണ് മരുമോള്.
ശരീരത്തിന് ഒരു ക്ഷീണം തോന്നിയതിനാൽ ദാമു പാടത്തു പോകാത്ത ഒരു പകൽ !! ഉച്ചയുറക്കം പതിവില്ലാത്തതിനാൽ ദാമു വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ പുറത്തു കുട്ടൻ ഫോൺ ചെയ്യുന്നത് ചെറുതായി കേട്ടു. മറുവശത്തു കിങ്ങിണിയാണെന്ന് സംസാരത്തിൽ നിന്നും ദാമുവിന് മനസ്സിലായി. പിന്നെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് ദാമു കേട്ടത്. പരിഷ്കാരിയായ മരുമോൾക്ക് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സാന്നിധ്യം ഇഷ്ടമാവുന്നില്ലത്രേ !!!
പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ ദാമു രാവിലെ നേരത്തേ പാടത്തേക്ക് പോയിത്തുടങ്ങി, ഉച്ചക്ക് ഉണ്ണാൻ വന്നെങ്കിൽ വന്നു, വൈകുന്നേരമുള്ള തിരിച്ചുവരവും വൈകി. "എന്തേ, പാടത്തു പണി കൂടിയോ??" ഭാര്യയുടെ ചോദ്യത്തിന് അലസമായൊരു ചിരിയായിരുന്നു മറുപടി.
   ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞ ഒരു പകൽ ദാമു ഭാനുവിനെ വിളിച്ചു. കുട്ടനും ഭാര്യയും അവരുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി വന്നു. ദാമു ഭാനുവിന്റെ കയ്യും പിടിച്ചു കുട്ടനോട് യാത്ര പറഞ്ഞു. ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ഭാനു !!
ദാമു മുന്നിലും ഭാനു പിന്നിലുമായി ഗേറ്റു കടന്നു. ഒന്നും പറയാനാവാതെ കുട്ടൻ. "മോനെ ആ ഗേറ്റ് അടച്ചേക്ക്" ദാമു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പറഞ്ഞു.
 ദാമു ഭാര്യയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു പാടത്തിനു നേരെ നടന്നു. അവിടെ പാടത്തോട് ചേർന്ന് ഒരു കൊച്ചോലപ്പുര !!! ഒരാഴ്ചകൊണ്ട് ദാമു പണിത ഒരോലപ്പുര !!!. "എന്താ ഇതൊക്കെ ?? " ഭാനു ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചപ്പോൾ ദാമു ചിരിച്ചു "ഇങ്ങനൊന്നു പണിതില്ലെങ്കിൽ നമ്മൾ ഏതേലും വൃദ്ധസദനത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടേനെ"
ദാമുവിന്റെ നെഞ്ചിൽ തലചേർത്തു ഭാനു ഒന്ന് വിതുമ്പി.
"ദേ, നേരം മോന്തിയാവാറായി, പോയി കുളിച്ചുവന്ന് വിളക്ക് വെയ്ക്കെന്നെ" ദാമു സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭാനു ഒറ്റമുറി വീടിന്റെ അകത്തേക്ക് പോയി ...
ദീപം .. ദീപം .. ദീപം ...
തൂക്കുവിളക്ക് ഉമ്മറത്തെ 'എറ'യിൽ കൊളുത്തി ഭാനു തൊഴുകൈയ്യോടെ മിഴി പൂട്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതും നോക്കി ദാമു പുഞ്ചിരിച്ചു.

                                                             -----ശുഭം----

2019, ജൂൺ 1, ശനിയാഴ്‌ച


മുന്തിരിച്ചാറിന്റെ രുചിയായിരുന്നു
നിന്റെ അധരങ്ങൾക്ക് ...
നുകരും തോറും വീര്യമേറും
ലഹരി പടർത്തുന്ന വീഞ്ഞുപോലെ ...
ഒരു മൂക്കുത്തിപൊന്നണിയിക്കാൻ
കാത്തുവെച്ചതിൽ പിന്നെ
പാതിമയക്കത്തിൻ ആലസ്യം
മാറുംമുൻപേ ഓടിയകന്നൊരു
പുലർകാല സ്വപ്നമായ്
അകതാരിൽ നീയിന്നും ...

2019, മേയ് 24, വെള്ളിയാഴ്‌ച


ഞാനറിഞ്ഞ നീയായിരുന്നില്ല
നീയെന്ന നീ ...
നീയറിഞ്ഞ ഞാനായിരുന്നില്ല
ഞാനെന്ന ഞാൻ ...
നിന്നെ അറിയാതെപോയ എനിക്കും
എന്നെ അറിയാതെപോയ നിനക്കുമിടയിൽ
അപരിചിതത്വത്തിന്റെ
കോട്ടമതിൽ കെട്ടിയത്
നീയറിഞ്ഞും ഞാനറിയാതെയുമായിരുന്നു!!
ഭേദിക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു
പക്ഷെ എന്തിന് എന്നത് പിന്തിരിപ്പിച്ചു ...
ഇനി എന്റെ ലോകം നീയറിയാതിരിക്കുക
നിന്റെ ലോകം ഞാനും ...

2019, ഏപ്രിൽ 8, തിങ്കളാഴ്‌ച


# ബന്ധങ്ങൾ.
= = = = = = = = = 
ബന്ധങ്ങൾ ഇന്ന് ബന്ധനങ്ങളാവുന്നു!!!
പൊക്കിൾകൊടിയില്ലാതെ ചിരിയോടെ
പിറക്കുന്ന ഭ്രൂണങ്ങൾ ...
അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന് ഭ്രഷ്ട് കൽപ്പിക്കുന്ന മാതാവിൻ
ഗർഭപാത്രത്തിന് വിലയിടുന്ന ബന്ധങ്ങളുടെ
പുതിയ മുഖങ്ങൾ ...
അച്ഛനൊഴുക്കിയ വിയർപ്പാണ്
അന്നമെന്നോർക്കാതെ
വൃദ്ധസദനത്തിൻ ചുമരുകൾക്കിടയിൽ
അച്ഛന് സുരക്ഷിതത്വമൊരുക്കുന്ന ബന്ധങ്ങൾ...
കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ പതനത്തിൽ
ആനന്ദം കണ്ടെത്തി
ആഘോഷം നടത്തുന്ന ബന്ധങ്ങൾ ..
ഇരുളിൽ മുഴങ്ങുന്ന ആക്രോശത്തിന്നവസാനം
ദീനരോദനത്താൽ പിടയുന്ന
'രക്ത'ബന്ധങ്ങൾ ...
ബന്ധങ്ങളുടെ ബന്ധനങ്ങൾ തകർത്ത്‌
മുന്നേറുകയാണ് നാം
ബന്ധങ്ങളില്ലാത്ത നാളേക്കായി ...
ഇനിയൊരു ബന്ധവും ബന്ധനമാവാത്ത
ലോകം തീർക്കാൻ ...
=സുധി ഇരുവള്ളൂർ=
ഒരു പുഞ്ചിരിയാൽ നിങ്ങളൊരുമനസ്സിന്
ആശ്വാസം നൽകിയെങ്കിൽ ...
ഒരു പുഞ്ചിരിയാൽ നിങ്ങളൊരു ഹൃദയത്തിന്
വസന്തം നൽകിയെങ്കിൽ ...
ഒരു പുഞ്ചിരിയാൽ നിങ്ങളൊരു സമൂഹത്തിന്
താങ്ങായ് മാറിയെങ്കിൽ ...
ഒരു പുഞ്ചിരിയാൽ നിങ്ങളൊരു
ഹൃദയം കീഴടക്കിയെങ്കിൽ....
ഒരു പുഞ്ചിരിയാൽ നിങ്ങളൊരു കൂട്ടത്തിന്
ശുഭപ്രതീക്ഷ നൽകിയെങ്കിൽ ....
അപ്പോഴാണ് നിങ്ങൾ ശരിക്കും ധനികനായ്  മാറുന്നത് !!!

2019, മാർച്ച് 5, ചൊവ്വാഴ്ച


ചില ഇഷ്ടങ്ങൾ ഞാൻ
സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചതെന്റെ
ഹൃദയത്തിനുള്ളിലാണ് ...
മിഴിയുടെ ആഴങ്ങളിൽ
നോക്കി നീ മൊഴിഞ്ഞ
വാക്കുകൾക്കൊപ്പം...
ഒരു നിശ്വാസത്തിൻ
അകലത്തിൽ നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട
നിമിഷത്തെയോർത്ത്‌
വിലപിക്കവേ
നീ പകർന്നുതന്ന
ഇത്തിരി നിമിഷത്തിൻ
മാധുര്യത്തെ ഇനിഞാനൊന്നു
തഴുകി തലോടിക്കോട്ടെ ...

2019, ജനുവരി 17, വ്യാഴാഴ്‌ച


# വേശ്യ
---------------

"ഇനിയാർക്കെങ്കിലും വേണോടാ എന്റെ ശരീരം ?" ഭ്രാന്തി വാസന്തി കവലയിൽ നിന്ന് അലറി ചോദിച്ചു. പുരുഷാരവങ്ങളെല്ലാം അവജ്ഞയോടെ ആ ഭ്രാന്തിയെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു.
വായിലുള്ള മുറുക്കാൻ ഒന്നൂടെ ചവച്ചു കൊഴുത്ത തുപ്പൽ ഇരുവിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ അവളൊന്നു നീട്ടിത്തുപ്പി. വെറ്റിലക്കറ പുരണ്ട പല്ലുകാട്ടി അവളൊന്നു ചിരിച്ചു. കെട്ടിവെച്ചിട്ടും അങ്ങിങ്ങായി പാറിക്കിടക്കുന്ന അവളുടെ മുടി കണ്ടാലറിയാം കുളിച്ചിട്ടു ദിവസങ്ങളായെന്ന്. തോളിലുള്ള ചെറിയൊരു ഭാണ്ഡക്കെട്ട് അവൾ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഒട്ടി ചുളിഞ്ഞ വയർ അവളുടെ വിശപ്പിനെ വിളിച്ചറിയിക്കുന്നു.
യൗവ്വനം പിന്നിട്ട വാസന്തിയെ നാട്ടുകാർ 'വെടി വാസന്തി' എന്ന ഓമനപ്പേരിട്ട് വിളിക്കുന്നു. അതെ അവൾ കുറച്ചു വർഷം മുൻപ് വരെ നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന വേശ്യയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ചോരയും നീരും വറ്റിയപ്പോൾ അവളെതേടി ആണുങ്ങൾ വരാതായി. അല്ലെങ്കിലും മാനസികമായി തകർന്നവളെ ആര് പ്രാപിക്കാൻ !! ഇന്ന് അവൾക്ക് കടത്തിണ്ണയിൽ പേടികൂടാതെ കിടക്കാം. അല്ലെങ്കിലും പേടിയൊക്കെ എന്നോ കഴിഞ്ഞതല്ലേ.
വാസന്തി കവലയിലെ ഒരു കല്ലിൽ ഇരുന്നു തലയിൽ മാന്തി. മടിക്കുത്തിൽ നിന്നും ഒരു ചെറുകഷണം പുകയിലത്തണ്ട് എടുത്തു വായിലേക്ക് തിരുകി. അവളെ കടന്ന് ഒരു വെളുത്ത കാറ് കുറച്ചു മുൻപിലായി നിർത്തി. അതിൽ നിന്നും വെള്ള മുണ്ടും വെള്ള ഷർട്ടും ധരിച്ച ആൾ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി തൊട്ടടുത്ത കടയിൽ കയറി. അയാളെ കണ്ടതും വാസന്തിയുടെ കണ്ണിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ തിളക്കം. കടയിലും ചുറ്റും ഉള്ളവരെ നോക്കി ചെറു ചിരി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ കടക്കാരനോട് " ഒരു പാക്കറ്റ് ലൈറ്റ്സ്‌ ഗോൾഡ്" കടക്കാരൻ സിഗരറ്റു കൊടുത്തു, പണം കൊടുക്കാതെ അയാൾ തിരിച്ചു കടയിൽ നിന്നുമിറങ്ങി. "വല്യ നേതാവാ, അടുത്ത മന്ത്രിയാവേണ്ട ആളാ, കാശ് ചോദിയ്ക്കാൻ പറ്റൂല" കടക്കാരൻ തൊട്ടടുത്ത് നിന്നിരുന്ന ഒരു വരത്തനോട് മെല്ലെ പറഞ്ഞു.
നേതാവ് കടയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ പാടെ വാസന്തി നേതാവിന്റെ അടുത്തെത്തി. "സാറേ വല്ലതും താ, എന്തേലും കഴിച്ചിട്ട് മൂന്നു ദെവസായി " നേതാവ് കൈനീട്ടി തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന വാസന്തിയെ ഒന്ന് നോക്കി. ചുറ്റും കൂടിയിരിക്കുന്നവർ ഇത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു. "ഫാ ഭ്രാന്തി വേശ്യേ, നീ എന്ത് കണ്ടിട്ടാഡീ എന്റടുത്ത്‌ ഇരക്കാൻ വന്നത്" ആക്രോശിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ വാസന്തിയെ ആഞ്ഞു തള്ളി തൊട്ടടുത്ത കടയിൽ നിന്നും ഒരു കുപ്പി വെള്ളം വാങ്ങി ഭ്രാന്തിയായ വേശ്യയെ തൊട്ട  കൈ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി കാറിൽ കയറി. ഡ്രൈവർ വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു.
നിലത്തുവീണ വാസന്തി അകന്നുപോകുന്ന വെളുത്ത കാറ് നോക്കി ഒന്ന് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. നെറ്റി പൊട്ടി വന്ന ചോര കൈപ്പത്തികൊണ്ട് തുടച്ചു. കയ്യിലുള്ള ഭാണ്ഡക്കെട്ട് അവർ അപ്പോഴും മാറിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു.
വാസന്തിയുടെ ഓർമ്മകൾ പിന്നിലേക്ക് പാഞ്ഞു. അകാലത്തിൽ മരണപ്പെട്ട തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ മുഖം. ഭർത്താവിന്റെ മരണം കുടുംബത്തിന്റെ താളം തെറ്റിച്ചു. പട്ടിണിയിലേക്ക് വീഴുന്ന കുടുംബത്തിന് ആശ്വാസമായി അന്ന് സൈക്കിളിൽ എത്തിയ നാട്ടിലെ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകന് വെളുത്ത കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ നേതാവിന്റെ മുഖമായിരുന്നു. വിധവാപെൻഷനുള്ള അപേക്ഷാ ഫോമുമായി വന്ന ദിവസം ആദ്യമായി ഒരു അന്യപുരുഷൻ തന്റെ മടിക്കുത്തഴിച്ചു. അതെ അതും അവൻ തന്നെ. പിന്നീട് ഓഫീസിൽ നിന്നും ഓഫിസുകൾ കയറിയിറങ്ങും തോറും അവനും അവൻ പറയുന്നവർക്കും താൻ വഴങ്ങുകയായിരുന്നു. ചില്ലറ തരുന്നവരും അല്ലാത്തവരും. ബാങ്കിൽ നിന്നും വായ്‌പയെടുത്ത്‌ തയ്യൽക്കട തുടങ്ങിത്തരാമെന്നും പറഞ് വീടിന്റെ ആധാരം അവന്റെ പേരിൽ മാറ്റി വാങ്ങിയത് ചിരിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ അവനെ അങ്ങോട്ട് കാണാതായി. പട്ടിണി മാറ്റാൻ പുതിയ മുഖങ്ങൾ തേടി താനിറങ്ങി. അങ്ങനെ നാട്ടിലെ അറിയപ്പെടുന്ന വേശ്യയിലേക്കുള്ള തന്റെ യാത്ര അനുദിനം വിജയിക്കുകയായിരുന്നു.
ആരോ തളിച്ച വെള്ളം മുഖത്ത് വീണപ്പോൾ വാസന്തി ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നു. നിലത്തു കൈകുത്തി പാടുപെട്ട് എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടെ മാറോട് ചേർത്ത ഭാണ്ഡക്കെട്ടിൽനിന്നും വീണത്  ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ ആയിരുന്നു. ധൃതിയിൽ വാസന്തി ആ ഫോട്ടോ എടുത്തു മാറോട് ചേർത്ത് പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. "എന്റെ രാജേട്ടാ, ചെറുപ്രായത്തിലേ എന്നെ ഒറ്റക്കാക്കി പോയിട്ടല്ലേ ഞാനിന്ന് വേശ്യയും ഭ്രാന്തിയുമായത്". വാസന്തി തന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഫോട്ടോ ഭാണ്ഡക്കെട്ടിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച് ഭാണ്ഡക്കെട്ട് മാറോട് ചേർത്ത് ഉറക്കെ ചോദിച്ചു "ഇനിയാർക്കെങ്കിലും വേണോടാ എന്റെ ശരീരം ?"
==സുധി ഇരുവള്ളൂർ==

2019, ജനുവരി 10, വ്യാഴാഴ്‌ച

ഞാൻ പ്രകാശൻ...
ഗാന്ധിനഗർ സെക്കൻഡ് സ്ട്രീറ്റിലെ നാൽക്കവലയിലൂടെ വലത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞാൽ നാലാമത്തെവീട്. അച്ചുതേട്ടന്റെ വീടും പണിതീരാത്തവീടും അരികെ.
അവൾ ലീല...
കണ്ണെഴുതി പൊട്ടും തൊട്ട് വാൽക്കണ്ണാടി നോക്കി ഇടനാഴിയിൽ ഒരു കാലൊച്ച കാതോർത്തിരുന്ന  ആ അയലത്തെ സുന്ദരിക്ക് ഒപ്പം കിന്നാരം ചൊല്ലിച്ചൊല്ലി കാതോട് കാതോരം പെരുവണ്ണാപുരത്തെ വിശേഷങ്ങൾ ചൊല്ലി ഈ തണുത്ത വെളുപ്പാൻകാലത്ത്‌ നോക്കെത്താ ദൂരത്തു കണ്ണുംനട്ട് കരിമ്പിൻ പൂവിനക്കരെ ഒരു വിനോദയാത്രയിലാണ്.
മേഘം ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടിയ നക്ഷത്രകൂടാരത്തിലേക്ക് പറന്നു പറന്നു പറന്നു യാത്രയാകുമ്പോൾ മിന്നാമിന്നിക്കൂട്ടങ്ങൾ സഹയാത്രികക്ക് സ്നേഹപൂർവ്വം കൂട്ട് പോകുമ്പോൾ നാടോടിക്കാറ്റേറ്റു മിഴിരണ്ടിലും തെളിയും പ്രേമത്തിൻ താഴ്വാരത്തിൽ പൂക്കാലം വരവായി.
പ്രതീക്ഷ നശിച്ച മിഴികളിൽ
പ്രത്യാശയുടെ സുറുമയെഴുതിയത്
നിന്റെ മിഴിക്കോണിൽ നിന്നേറ്റ
മലരമ്പ് കൊണ്ടപ്പോഴായിരുന്നു...
വിരസമായ രാപ്പകലുകൾ
നിന്റെ മൊഴിമാധുര്യത്താൽ
നിറപ്പകിട്ടായി മാറി ...
ശിശിരത്തിൽ നിന്നും
വസന്തത്തിലേക്കുള്ള ദൂരം
ചെറുതായിരുന്നു ...
നീയെന്ന മഴയിൽ നനഞ്ഞു കുളിർക്കാൻ
ഞാനെന്റെ അലസമാം ഓർമയുടെ കുടയെ
അടച്ചു വെച്ച് നിന്നിലേക്ക്‌ നടന്നടുക്കട്ടെ ...

പിടിച്ചു വാങ്ങൽ പ്രണയമാവില്ല
മനസ്സിനെ മനസ്സുകൊണ്ടറിഞ്
ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ നിന്നും
ഒരു നേർത്ത സ്നിഗ്ദ നിശ്വാസമായ്
പകുത്തു തരുന്ന പ്രാണനാവണം പ്രണയം !!!

പൂന്തേൻ തേടും വണ്ടാണെൻ മനം
മഴയെ കാക്കും വേഴാമ്പലാണെൻ ഹൃദയം
രാവിലലിയാൻ കൊതിക്കും പകൽപോലെ
രാത്രിയിൽ വിരിയും മുല്ലപോലെ
കണ്ണിൽ കരിമഷിയെഴുതി ഞാൻ
സ്വപ്നങ്ങളിൽ നിന്നെ തേടിയലയുന്നു !!!

എനിക്കായ് നീ കാത്തുവെച്ച
അരിമുല്ല പൂവിലൂറും
തേൻ മുത്തിനുകർന്ന്‌
അത്തറിൻ മണത്തെ
അരികിലറിഞ്ഞു
പുളകിതനാവാൻ
അന്തരംഗം വല്ലാതെ
കൊതിക്കുന്നതെന്തേ സഖീ

പുലരിയെ ഞാൻ വെറുത്തത്,
രാവിന്റെ യാമങ്ങളിൽ
എന്നെ പുൽകിയ
എന്റെ കനവിൽ നിന്നും
നിന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമല്ലോന്ന്
ഓർത്തതിനാലാണ് !!!
ക്ഷണികമാം പുളകിത നിമിഷങ്ങളേ
നിങ്ങൾ ജീവിത നീർക്കുമിളകൾ ...
അൽപ്പായുസ്സിൻ ദൈർഘ്യമെങ്കിലും
ആനന്ദത്താൽ അലയടിച്ചൊഴുകുന്നു !!!