അണയാം ഞാൻ നിൻ മൃദു മാറിൽ
ഒരു നേർത്ത ഹിമ കണികയായ് ...
പറയാം ഞാൻ നിൻ കാതിൽ  
ഒരു നേർത്ത നിസ്വാസമായ് ..
അരികിലണയും നേരമെന്നും
നിൻ നിസ്വനം എനിക്ക്
സ്വന്തമായെങ്കിൽ....

കാത്തു വെച്ച കിനാക്കളെ
തഴുകി തലോടിയ ഇന്നത്തെ
തണുത്ത പുലരിയിൽ
ഓർമചെപ്പിൽ തിളങ്ങിയത്
നിൻ മുഖം മാത്രം...

കനൽ എരിയുന്ന പാതയിൽ എന്നിനി 
സ്നേഹ പൂക്കൾ വിരിയും ??.....
ചെറു നനവിനായി കൊതി പൂണ്ട
വരണ്ട മണ്ണിലേക്ക് ഒരു അനുഭൂതിയായി
മഴ തുള്ളികൾ ഒലിചിറങ്ങിയെങ്കിൽ  ...
കാലമേ എന്റെ കാത്തിരിപ്പിനൊരു നാൾ  
നീ എന്നിൽ  കടാക്ഷിക്കില്ലേ ???...

കാഴ്ച വെക്കാൻ ഇനി ഇല്ലൊരു കനിയും
നേർ ച്ച പോലും ഇന്നു ബാക്കി ആയി...
കുട പറന്നുപോയ ഈ പെരും മഴയിൽ ഞാൻ
തണുത്തുറഞ്ഞു തനിച്ചിന്നു ...
മഴത്തുള്ളിയിൽ അലിഞ്ഞതിനാൽ ആരും
തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല എൻ കണ്ണുനീർ തുള്ളിയെ...

കുന്നോളം മോഹിക്കാതത്തിനാലാണോ 
കുന്നികുരു പോലും കിട്ടാത്തത്???

പുലർകാല സ്വപ്നത്തിലും
പകൽ കിനാവിലും നിറമേഴും-
ചാലിച്ച നിൻ ചിരി മാത്രം....
ചെറു കാറ്റിൻ പുളകമായ്
നീ ചാരെ അണയുമ്പോൾ
ചുടു നെദുവീർപ്പുമായ് ഞാൻ...
അരികെ വരൂ നീ മാറിലമരൂ
ഒരു മണി മുത്തമെൻ ചൊടിയിൽ തരൂ....

ഒരു പ്രണയ യുഗം തീര്ക്കുക
നിങ്ങൾ ഈ ഭൂമിയിൽ ...
ഒരുമിച്ചു ചേർന്ന്, ഒന്നായി
ഒരുമയിൽ നീങ്ങുക...
ഒരുമിച്ചു തുഴയുക
ജീവിത തോണി...
ഒരു കോലക്കുഴലൂതി
ഉണര്ത്തുക നീ നിത്യം....

നിലാവ് പോൽ നീ എന്നിൽ
വെളിച്ചം വീശി..
ചിരിക്കാൻ പിശുക്കിയുരുന്ന
എൻ അധരം ചിരി തൂകി...
അറിയാൻ വൈകിയോ
ഞാൻ നിൻ പ്രണയം?...
പനിനീർ പൂ പോൽ
പരിശുദ്ധമാം പ്രണയം....

തമ്മിൽ അറിയാൻ വൈകി നാം
മുഖം തിരിച്ചു നിന്ന നേരം
ചലനം നഷ്ടപ്പെട്ട്, നിഴൽ പോലും
നോക്കുകുത്തിയായി...
അക്ഷരങ്ങളുടെ ദാരിദ്ര്യം
മൗനത്തിനു ജീവൻ നൽകിയപ്പോൾ
അകൽച്ചയുടെ ഭ്രൂണം
പിറവികൊണ്ടിരുന്നു...
ഇനി മടങ്ങട്ടെ...
സ്നേഹത്തിന്റെ ചിത എരിയുന്ന,
ഓർമയുടെ ചുടല പറമ്പിലേക്ക്
തനിച്ചൊരു യാത്ര...
ഇന്നെന്റെ നിഴൽപോലും
ഒപ്പമില്ലെന്നു അറിയുന്നു ഞാൻ...

മുകുളമായി വിരിയൂ നീയെൻ അകതാരിൽ...
ശലഭ വർണമായി നിറയൂ എന്നെന്നും...
ഒരു പനിനീർ ഇതളിൽ ഒട്ടി നിൽക്കും
മഞ്ഞു തുള്ളി പോൽ ഞാനെന്നു നിനക്കൊപ്പം...

മുത്തിനുള്ളിൽ നീ കാക്കും ചിപ്പി പോൽ എൻ സ്നേഹം...
തിര വന്ന് പുണരുമ്പോൾ കരയുടെ പാരാവശ്യം ...
നിൻ കൊലുസ്സ് എന്നെ മാടി വിളിച്ച രാവിൽ
തണുപ്പിൻ പുതപ്പണിഞ്ഞു നാം സ്നേഹിച്ചു പരസ്പരം ...

കണ്ടു പഴകിയ സ്വപ്നതെക്കാൾ   സുന്ദരം
കാണാൻ പോകുന്നതെന്നോർത്തു നാം
ആശ്വാസം കൊള്ളുന്ന ഈ ജീവിത നൗകയില്
പ്രതീക്ഷയുടെ ചിറകേറി ഇനിയും കുറേ നാൾ  ...
കണ്ടു പഴകിയ മുഖങ്ങളെ തഴഞ്ഞു
പുതുമയെ പിൻതുടരുന്ന അവന്റെ മിഴികളിൽ
തിമിരം ഒരു വരമായി വരണമെന്നത് വാസ്തവം..
ഇനി അവന്റെ യൗവനം ജരാനരകൾ ഏറ്റു വാങ്ങട്ടെ....

പുസ്തക താളിൽ ഞാൻ
ഒളിച്ചു വെച്ച പീലിയുമായി
നീ നടന്നകലുന്നതും നോക്കി
ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു ...
നീയാ പീലി വിരിയുന്നത്
നൊക്കില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ സ്നേഹത്തിൻ
മൃദുലമാം ജീവൻ തുടിച്ചു.....

കാണിക്കയായി ഞാനെൻ
കണ്ണുനീർ വെച്ചപോൾ 
കണ്ണന്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞുവോ??
കണ്ണനെൻ കരളിൽ പ്രസാദിച്ചു തൽക്ഷണം ...
കാണണം വെണ്ണ പൂശിയ നിൻ തൂവുടൽ,
കാണാമറയതെങ്കിൽ അകക്കണ്ണിൽ ദിനം...

എന്നും ഞാൻ കാണാൻ
കൊതിച്ച ആ മിഴികൾക്ക്
നിന്റെ മിഴിയോട് തോന്നിയ
സാദൃശ്യം  യാദൃശ്ചികമോ???
കടം കൊണ്ട കിനാക്കളാൽ
ഞാൻ പടുതുയര്തിയ സ്വപ്ന
കൂട്ടിൽ  ഇന്ന് നിന്റെ
ഓർമ്മകൾ വിങ്ങുന്നു....
മുരടിച്ച മോഹങ്ങളുടെ
കടലാസുതോണിയിൽ
ദിശയറിയാതെ നീങ്ങുന്നു
ഞാനിന്നു ഏകനായ് .....

എഴുതി തളർന്ന കൈയിൽ നിന്നും
വഴുതി വീണ എൻ തൂലിക നീ അന്ന്
വീണ്ടും മഷി ചേർത്ത്  എൻ
കൈ വെള്ളയിൽ ചേർത്ത് മുറുക്കി....
ഇനി നിന്നെ വർണിക്കുകിൽ
വറ്റില്ല  ഒരുനാളുമെൻ മഷിക്കുപ്പി,
എഴുതി തീരാത്ത മഹാകാവ്യമായി
എന്നും നീ എന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പൂ ..
ഇനി നിൻ നെറ്റിയിൽ ഞാൻ ചാർത്തിയ
സിന്ദൂരം നിത്യമെൻ നെറ്റിൽ ഞാൻ പടർത്തും ...