കണ്ണൻറെ ചുണ്ടിലെ കള്ള ചിരിയിൽ
കണ്ടൊരാ കുസൃതി നൊക്കി നിന്നുപോയ് ...
പീലി ആടുന്ന മുടികുത്തിലും
വനമാല ചാർത്തിയ മാറിലും
മാരിവിൽ ഒളിമിന്നും കണ്ണിലും
മയങ്ങി രാധതൻ മനം കുളിർത്തു....

വില കൊടുത്തു വാങ്ങാൻ പറ്റാത്ത വിലപ്പെട്ട ഒന്നാണ് സംസ്കാരം, അത് പൈതൃകമായി വരുന്നതാണ്. ഒരു നല്ല സംസ്കാരം ഉള്ളവന് മാത്രമേ മറ്റുള്ളവരുടെ വിശ്വാസത്തെയും ആചാരങ്ങളെയും അംഗീകരിക്കാനും, ബഹുമാനിക്കാനും പറ്റുള്ളൂ... ഈ പോസ്റ്റ് ഇട്ട ചെറ്റ ഷാഹുൽ ഹമീദ് അറിയുന്നില്ല അവൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത് എത്രത്തോളം മഹാ പാപം ആണെന്ന്...അതിനുള്ള ശിക്ഷ അവന് തീർച്ചയായും കിട്ടിയിരിക്കും...വരമ്പത്തു വെച്ച് തന്നെ...സാക്ഷാൽ  ഭഗവൻ കൊടുത്തോളും...

വഴിവിളക്കുകൾ മങ്ങുന്ന സന്ധ്യയുടെ
ചെഞ്ചുണ്ടിലെപ്പോഴോ മുത്തി നുകർന്ന
എന്റെ കണ്ണീർ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഇനി
ആറടി മണ്ണിൽ അന്ത്യ വിശ്രമം...
പുണരാൻ വൈകുന്ന നേരമത്രയും
തലോടലിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ
നൊമ്പര തീരത്തിൽ കയ്യെത്താതെ ഞാൻ...
ഞാൻ കാത്തുവെച്ച ഓർമയുടെ വളപ്പൊട്ടിൽ
ഇപ്പോഴും നിന്റെ രക്ത കറ മായാതിരുന്നിടും ...
ഒരു നേരമെങ്കിലും നിന്റെ അലസമാം ചിന്തയിൽ
ഞാനെന്ന വഴിപോക്കൻ കടന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിൽ...

പൂവിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും പൂവണിയുന്ന
തിരുവോണ നാളിനെ വരവേൽക്കാം....
 ഏവർക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ
ഓണാശംസകൾ ....

പ്രതികരണ ശേഷിയുള്ള നല്ല വാക്കുകൾ... ഇതിനു കിട്ടുന്ന ഓരോ LIKE ഉം വർത്തമാന കാലത്തിലെ നീച ചെയ്തികൾക്ക് എതിരെ ഉള്ള വെല്ലുവിളിയാകട്ടെ...

കുളിരായി പെത്തിറങ്ങിയിരുന്ന സന്ധ്യയുടെ
മുഖ കാന്തി ഇന്നെവിടെ മറഞ്ഞു?
ജീവിത തുരുത്തിൽ ഓർമ്മകൾ നഷ്ടപ്പെടാതെ
ഞാൻ വിളറി വെളുക്കുന്നു...
അകലെ മരുപ്പച്ച ഉണ്ടെന്ന അശരീരി തേടി
ചുട്ടു പൊള്ളുന്ന മണലിൽനഗ്ന പാദനായി അലയുന്നു
വിധിയോട് പൊരുതാൻ ആയുധമെന്തെന്നു തേടവേ
മറവിയെന്നൊരു മന്ദ്രമുണ്ടെന്നു കാത്തിലാരോ ചൊല്ലി...

മാനം നോക്കി കിടക്കാൻ അന്ന് എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നു...
ഇന്ന് മാനം നോക്കി കിടന്നാൽ മാനം പോകുന്ന അവസ്ഥയാ ...
സദാചാര കുപ്പായമിട്ട പൊയ്‌മുഖ കോലങ്ങളെ പിടിച്ചേ തീരൂ ...

നേരിന്റെ മുഖത്ത് നീ അന്ന് കാർക്കിച്ചു തുപ്പി
പിൻവിളി കേൾക്കാതെ നീ നടന്നു..
നിന്റെ കാൽകീഴിൽ ലോകം അവസാനിക്കുന്നില്ലെന്ന
യാഥാർഥ്യം  ഉൾക്കൊള്ളാൻ നീ മടിച്ചു...
അറിവിന്റെ നിറകുടമെന്നു നിന്നെ കരുതിയ
ഞാൻ തന്നെ ഇവിടെയും വിഡ്ഢിയായി..
പേമാരിയിലും വിയർക്കുന്ന ഓർമ്മകൾ...
ഇന്ന് കരയെ തലോടാൻ തിരയുടെ ഓളങ്ങൾ ഇല്ലാ ...
നിഴലിനെ നിശ്ചലമാക്കി മറയുന്ന രൂപങ്ങൾ...
ഇനി ഞാൻ ഉറങ്ങട്ടെ ... നിന്റെ ഓർമകളെ കടമെടുത്തു് ...

ആത്മഹത്യ വളരെ മുൻപ് നടന്നു....എന്റെ ആത്മാവ്  മുൻപ് തന്നെ ഹത്യക്ക ഇരയായി...ഇപ്പൊ ചലിക്കുന്ന ഈ ഭൗതിക ശരീരം കൂടി നിശ്ചലമായാൽ എന്റെ പ്രണയം സഫലമാകും....ഇന്ന് വരെ ഇരുണ്ട് കാണുന്ന മാനം അന്ന് തെളിഞ്ഞു പുഞ്ചിരിക്കും...ആ പുഞ്ചിരിയിൽ ഒരു നിഴൽ മാത്രം ഉറക്കം വരാതെ ....ഇല്ല ആ പ്രതീക്ഷയും ഇപ്പോൾ ഇല്ലാ...മാനത്തു ഞാൻ നക്ഷത്രമായി തിളങ്ങുന്നത് കാണാനുള്ള സമയം ആ നിഴലിന് ഉണ്ടാവില്ലാ ....


ഒരിക്കൽ ഞാൻ എന്നെക്കാൾ എന്റെ ജീവിതത്തെ .പ്രണയിച്ചു... സ്വപ്‌നങ്ങൾ കൊണ്ട് കൊട്ടാരം പണിതിരുന്നു...പിന്നെ അതിന്റെ ചാരം നിഭഞ്ജനം ചെയ്യാൻ ഓർമകളാൽ ഒരു കുടം തീർത്തു കണ്ണീർ ചേർത്ത് മൂടി കെട്ടി...

ചലനമറ്റു പോകാതെ കാക്കേണം
എനിക്കിന്നെന്റെ യൗവനം..
മാംസ ദാഹിയാം മർത്യന്റെ കണ്ണുകൾ
മൂടികെട്ടണം എനിക്കിന്ന്...
മാതൃത്വം പകരാൻ പിറക്കും കുഞ്ഞിനെ
തെരുവിൽ ഉപേക്ഷിക്ക വയ്യെന്നറിയുക..
കാലമേ നിന്റെ മക്കൾക്ക് നീ
അമ്മ പെങ്ങളന്മാരോട് തിരിച്ചറിവ് നൽകുക ...