തിരക്കഥക്ക്‌ വിപരീതമായി
മുണ്ടക്കൽ തറവാട്ടിൽ
ഇന്ന് ശേഖരൻ ഇല്ലാ...
മംഗലശ്ശേരി തറവാട്ടിൽ
നീലകണ്ഠനും  വിഷണ്ണനാണ് ...
ശേഖരന് പകരം നിൽക്കാൻ
മുണ്ടക്കൽ തറവാട്ടിൽ
ഇനി ഒരു ആണ്തരി
പിറക്കില്ലെന്നറിയാം...

തോറ്റു തോറ്റു മടുത്തു ഒടുവിൽ
അദ്ദേഹം കാര്യം തീരുമാനിച്ചു  ...
തോൽവികൾ ഏറ്റു വാങ്ങാൻ
ഇനി ഒരു കളിജീവിതം രാജ്യത്തിനായി
ബാക്കി വെക്കുന്നില്ലെന്ന് ..
നിങ്ങളുടെ തോൽവികൾ
ആഘോഷമാക്കാറുണ്ടെങ്കിലും
ഈ ആത്മഹത്യയിൽ ഖേദമുണ്ട്...

മോദിയുടെ ഭരണത്തേക്കാളും
മോഡി കുറഞ്ഞ ജീവിതമാണ്
പലർക്കും അസഹിഷ്ണുത
വരുത്തുന്നത് ....

ഒറ്റപെടലിന്റെ വേദന മറക്കാൻ
ശ്റമികും തോറും ഹൃദയത്തിൽ
വിങ്ങൽ മാത്റം  ബാക്കി....

തെളിനീർ പോലെ സുതാര്യവും സുന്ദരവും
ആയിരുന്നു എന്റെ സ്നേഹം....
അതിലെ കുഞ്ഞോഓളങ്ങൾ കുളിർ തൂകിയിരുന്നു...
അതിലെ പരൽ മീനിന്റെ തുടിപ്പ്
അവളുടെ കടക്കണ്ണിൽ കാണാമായിരുന്നു...
ഒരു നേർത്ത ഹൃദയ മർമരം പോലെ
അലയിളക്കി സ്നേഹമൊഴുകി ...
ഒടുവിലൊരുനാൾ കടലെന്ന ലക്ഷ്യമെതാതെ
പാതിവഴിയിൽ ഇന്ന് വറ്റി വരണ്ടു....

മോഹങ്ങളുടെ കൊടുമുടിയിൽ  നിന്നും 

നിരാശയുടെ  ചതുപ്പിലേക്കുള്ള 

ദൂരത്തിന്  ദൈർഘ്യം വളരെ ചെറുതായിരുന്നു...

അതിൽ നിന്നും ഒരു മോചനത്തിനായി 

ഒരു കൈ താങ്ങ് തേടിയ കണ്ണുകളുടെ 

പീലികൾ നിരാശയാൽ തമ്മിൽ പുണർന്നു ...

ഒരു ചവിട്ടു പടിക്കായി കാലുകൾ പരതുംതോറും 

ചതുപ്പിന്റെ ആഴങ്ങൾ എന്നെ വിഴുങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുന്നു...

മണ്ണിൽ ആയിരുന്നില്ല നീ മതിൽ കെട്ടിയത്..
മനസ്സിൽ ആയിരുന്നു.
മുള്ളിനാൽആയിരുന്നില്ല നീ അതിരുകൾ തീർത്തത് ...
വാക്കിന്റെ മൂർച്ചയാൽ ആയിരുന്നു.
പഴുതൊന്നും ചേർക്കാതെ കൊട്ടിയടച്ച ആ
മതിലോരം ഞാൻ നിന്നു ...തകർന്ന ഹൃദയവുമായി...

ഈ തണുത്ത പുലരിയിൽ ഓർമ്മകൾ
സഞ്ചാരിയുടെ വേഷമണിയുന്നു ...
ഓടി കിതക്കുന്ന നനുത്ത ഓർമകൾക്ക് ഒടുവിൽ
തണുത്ത് വിറങ്ങലിച്ച സ്വപ്‌നങ്ങൾ...
ഭൂമി മഴയെ ഏറ്റുവാങ്ങി തലോടുമ്പോൾ
ഭൂമിക്ക് മുകളിൽ ഏകാന്തതയെ പ്രണയിച്ചു ഞാൻ..
വിരഹത്തിൻ തിമിരം ഏറ്റുവാങ്ങിയ അകക്കണ്ണിൽ
പ്രതീക്ഷയുടെ പുതുവെളിച്ചം
ഇനി തെളിയില്ലെന്നറിയുന്നു ഞാൻ ....

വാളിനേക്കാൾ മൂർച്ച ആയിരുന്നു
പലപ്പോഴും നിൻറെ  വാക്കുകൾക്ക് ...
മുറിവേറ്റ ഹൃദയവുമായി നാളുകൾ നീങ്ങിയെങ്ങിലും
സുഖമുള്ള നോവായി ഞാൻ അതിനെ ലാളിച്ചു..
ഒരു വേനൽ മഴയിൽ എന്നിൽ നിന്നും ഒഴുകി അകലുമ്പോൾ
നോന്തിരുന്നോ സഖീ നിൻ നെഞ്ചകം  ???

നിന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമായി തീരട്ടെ ...
നാക്ക് പൊന്നാവട്ടെ...വരാനിരിക്കുന്ന
നല്ല നാളെകളിലും ഭാവുകമേകാൻ ഒപ്പം
നീയും വേണം ഞാനുള്ള നാൾ വരെ...