ആ രാവിൻറെ കുളിരിൽ
നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലും
കണ്ണ് ചിമ്മാൻ മറന്നു...
ഒരു സർപ്പ ശൗര്യത്തിൻ
വശ്യതയിൽ നീ എന്നെ
ചുറ്റി വിരിഞ്ഞ
ആദ്യ രാവിന്റെ മാധുര്യം....
മിഴികൾ ഇടതടവില്ലാതെ
കഥകൾ കൈമാറി ...
അധരം അധരത്തോടു മധുരം
പങ്കിട്ട രാവിന്റെ യാമങ്ങൾ...
നീല നിലാവിന്റെ താഴുകലേറ്റ്
മുല്ല മൊട്ട് പിടഞ്ഞു വിരിഞ്ഞു ..
പാതിരാവിൽ പൂക്കും പാരിജാത ഇതൾ-
വിരിഞ്ഞ മാത്രയിൽ ഒരു ചെറു വണ്ട്
അതിലൂറും തേൻ നുകർന്നു ...
പുലർകാല സൂര്യ കിരണം
ജാലക വാതിൽ തുറന്നു
എത്തി നോക്കുമ്പോൾ
നീ ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ
ചന്ദനച്ചാർത്തുമായി ചാരെ
പുഞ്ചിരി തൂകി കാൽ വിരലാൽ
കളം വരക്കുകയായിരുന്നു....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ