ഇന്നലെ ഞാൻ ആ വയൽ വരമ്പിലൂടെ
വീണ്ടും നടന്നു, ഒറ്റയ്ക്ക്.
അന്ന് നാം ഒന്നിച്ചു വിതച്ച സ്വപ്നത്തിന്റെ
വിത്തുകൾ കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ ആ പാട വരമ്പിലൂടെ...
ആ പിശറൻ കാറ്റിനു പോലും ഇപ്പോഴും
നിന്റെ മണം തന്നെ...
അന്നത്തെ നിൻറെ ചങ്ങാതി പച്ച പുൽച്ചാടി
പതിവ് ചിരിയുമായി അവിടെ തന്നെ...
നിന്നെ ഞാൻ കളിയാക്കിയിരുന്ന ചൊറിയാൻ തവള
വീണ്ടും നിന്നെ പോലെ തന്നെ....
(മറ്റാരുടെയോ കൂടെ പോയെന്നു തോന്നുന്നു)
സുന്ദരി കൊറ്റി ഇപ്പോഴും  ഒറ്റ കാലിലെ
തപസ്സു നിർത്തിയിട്ടില്ല ട്ടോ...
നിന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി എന്ന് പരാതിപ്പെടാറുള്ള
ഉണ്ട കണ്ണൻ പൂവാലൻ തുമ്പിയെ വഴിയിലെങ്ങും കണ്ടില്ല..
തത്തമ്മ പെണ്ണ് ഇപ്പോഴും  തളിർ വെറ്റില
ചവക്കുന്ന ദുഃശീലം നിർത്തിയിട്ടില്ല ട്ടോ...
അന്ന് നീ എന്റെ ചുണ്ടും ചുവപ്പിക്കാനായി തന്ന
ചുംബനം ഇപ്പോൾ എന്നെ പൊള്ളിക്കുന്നു...
ഇനി  നിന്റെ സുഖ ജീവിതത്തിൽ കരി നിഴൽ ആവാതെ
ഓർമകളെ തലോടി വീണ്ടും ഞാൻ ആ വഴി പോയി വരാം...