അമ്പിളി തെളിഞ്ഞ മാനം പോലെ
ശോഭിതമായ നിന്റെ മുഖ കാന്തി കണിയായി ...
നിൻ പങ്കജനേത്രമെൻ അന്തരംഗത്തെ
ഉണർത്തിയ പുലരി കുളിരേകി ഉണർന്നു...
കുടമുല്ലപൂവിൻ മധുരമാം പരിമളമായി
അരികിലണയും നീയെന്ന സൗഭാഗ്യം ..
വിരിയും പൂവിൻ ഇതൾവിടരും പോലെ
നിൻ അധരത്തിൽ വിരിയുന്നു പുഞ്ചിരി ..
ഈറനണിഞ്ഞു നീ വരുമ്പോൾ ചന്ദനകുറിയുടെ-
മുകളിലായി സിന്ദൂരരേഖയിൽ ഞാൻ ചാർത്താം കുംകുമം
ആ ചുരുൾമുടിയിൽ തിരുകാൻ ഞാൻ
ഇന്നൊരു തുളസിക്കതിർ ഇറുത്തു വെച്ചു ...
---സുധി ഇരുവള്ളൂർ ---
ഹ... ഹ ....ഹാ...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ