എരിഞ്ഞടങ്ങിയ പകലിന് പിന്നാലെ
വന്നെത്തിയ സായംസന്ധ്യയുടെ
മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു.
ആർത്തിരമ്പുന്ന തിരമാലകളെ
വകഞ്ഞുമാറ്റി സൂര്യൻ കടലിന്റെ
ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുഖം ചായ്ച്ചു.
കണ്ടുതീർന്ന കിനാവുകൾ സുന്ദരം
ഇനി കാണാനുള്ളവ അതിസുന്ദരമെന്ന
പ്രതീക്ഷയിൽ നീങ്ങുന്ന ജന്മങ്ങള് ...
സ്വപ്നങ്ങൾ ഒരു നിശാപുഷ്പം പോലെ
വിരിയാൻ വെമ്പി നിൽക്കവെ
ഓർമയുടെ തോണി പങ്കായം നഷ്ടപ്പെട്ട്
ദിശയറിയാതെ അലയുന്നു...
ഇത് ജീവിതം, ഇവിടെ സന്തോഷവും ദുഃഖവും
സ്വപ്നങ്ങളും കിനാക്കളും
പ്രതീക്ഷകളും ഓർമകളും സമന്വയിക്കുന്നു ...
ജീവിതം ജീവിച്ചു തന്നെ തീർക്കണം...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ