നിലാവ് പോലും ഉറക്കമാണെന്നു തോനുന്നു ..
ഗാഢനിദ്രയെ പുൽകിയ നിലാവിന്റെ മാറിലൂടെ
ഒരു മാർജാരനെ പോലെ ഞാനെന്റെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ-
ചാരിത്ര്യം ഓർമകളുടെ കാൽകീഴിൽ അടിയറ വെച്ചു ...
അകലെ കിഴക്കേ ചക്രവാളം ചുവന്നൊലിച്ചു...
സുഖകരമായ നോവ് നൽകിയ നിർവൃതി
ആലസ്യത്തിനു വഴിമാറിയ നേരം
ഒളികണ്ണിട്ടു നോക്കിയ പൊൻകിരണങ്ങൾ
നാണത്താൽ നഖചിത്രമെഴുതി ..
ഇത് കണ്ടു തരളിതയായ ഇളം തെന്നൽ വന്നു
ജാലക വാതിൽ മെല്ലെ അടച്ചിട്ടു ...
മോഹത്തിന്റെ പുതപ്പിനുള്ളിൽ വിങ്ങുന്ന ഹൃദയവുമായി
പുതു മഴയെ സ്വീകരിച്ച പുതുമണ്ണ് പോലെ...
സ്വപ്നം അധരത്തിൽ ഒരു മൃദുസ്മിതം ഒളിച്ചുവെച്ചു ...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ