നിന്റെ സീമന്തരേഖയിൽ
സിന്ദൂരം ചാർത്താൻ നീ
മറന്ന് തുടങ്ങി...
ജീവനുള്ള മൃതദേഹമായി
നീയെന്നെ കാണാനും ...
ഇനി ഒരു വെയിൽ
വീഴും പകലിൽ
അന്ന് അഗ്നിസാക്ഷിയായി
ഞാൻ കെട്ടിയ താലിയും
നീ എന്റെ മുഖത്തു
വലിച്ചെറിഞ്ഞേക്കാം ...
പക്ഷെ പതറില്ല ഞാൻ..
കാരണം നീയെന്ന പുണ്യം
എന്നിലണയും മുൻപേ
എന്റെ മനസ്സും ഹൃദയവും
തീയിൽ കുരുത്തിരുന്നു ...