2016, ഡിസംബർ 31, ശനിയാഴ്‌ച


എത്ര പുതു വർഷം കണ്ടിരിക്കുന്നു
എത്ര ആശംസകൾ കൈമാറിയിരുന്നു...
എന്നിട്ടും ഞാൻ ഞാൻ തന്നെ...നിങ്ങളോ???
ഓരോ വർഷവും പുത്തൻ ചിന്തകളും
പുത്തൻ സ്വപ്നങ്ങളും...

പുതിയ ശീലങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നവരുടെയും ,
നിലവിലെ ദുഃശീലം നിർത്തുന്നവരുടെയും  ..
വാക്കുകളുടെ ഗീർവാണങ്ങൾക്കു
നീർകുമിളകളുടെ ആയുസ്സെന്ന്
പറയുന്നവനും കേൾക്കുന്നവനും അറിയാം..
പ്രതീക്ഷയുടെ പൂത്തിരികൾ കത്തുന്ന
ആശംസകൾ നിങ്ങൾ കേട്ട് മടുത്തിരിക്കാം..

എന്നാലും...
ഏവർക്കും...
ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും.. നന്മയുടെയും ..
സന്തോഷത്തിന്റെയും സ്നേഹത്തിന്റെയും
പുതുവത്സരാശംസകൾ...


2016, ഡിസംബർ 30, വെള്ളിയാഴ്‌ച

കാലത്തിനു മുന്നേ നടക്കുന്നവർ ചിലർ ,
അവരെ നാം ജ്ഞാനികൾ എന്നു വിളിച്ചു....
കാലത്തിനും കുറേ പിറകേ നടന്നാലോ 
മന്ദബുദ്ധിയെന്നു വിളിച്ചു ലോകം....
കാലത്തിനൊപ്പം ഞാൻ കൂടെനടന്നപ്പോൾ 
അഹങ്കരിയെന്നു വിളിച്ചതും ഇവരൊക്കെ....






നിഴലിനോട് യുദ്ധം ചെയ്ത്
നിലാവ് കീഴടങ്ങുന്നോ ??
ഇനിയും ഒരംഗത്തിനു ബാല്യമില്ലെന്നു
കടൽ പുഴയോട് അഭ്യര്ഥിക്കുന്നുവോ ??
തിന്മയോട് മത്സരിച്ചു കിതക്കുന്ന നന്മ
ഇന്നിന്റെ  ചെയ്തികൾക്ക് മുന്നിൽ ഇന്ന്
ഹൃദയാഘാതത്താൽപിടഞ്ഞു മരിക്കുന്നു...





നിഴലിനോട് യുദ്ധം ചെയ്ത്
നിലാവ് കീഴടങ്ങുന്നുവോ ??
പുഴയോട് മത്സരിക്കാൻ കടൽ
ഭയപ്പെടുന്നുവോ ??
തിന്മക്കെതിരെ ജയം മറന്നു
നന്മ കിതപ്പോടെ തളരുന്നു ..
പിന്നെ ഹൃദയാഘാതത്തോടെ
പിന്നോട്ട് മറഞ്ഞു പിടയുന്നു..
പ്രയാസം കൊണ്ട് പൊറുതി മുട്ടി
പ്രവാസി ആവാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടു ...
മണലാരണ്യങ്ങളിലെ പൊരിവെയിലിനെ
ജീവ ശ്വാസമാക്കി പ്രണയിച്ചു...
ഒട്ടകവും ഈന്തപ്പനകളും കൗതുകത്തിലേറെ
ആശ്വാസമുളവാക്കി...
ഇനി ഞാൻ മടങ്ങുന്നു... ഒരു പരോൾ...
മരുഭൂമിയിലെ മരുപ്പച്ച പോലെ..
ബന്ധങ്ങൾ തേടി...
അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല ചായ്ക്കണം ...
ഭാര്യയെ ഒന്ന് വാരി പുണരണം...
നിറ വയറിൽ മുഖം ചേർത്ത് അവൾക്ക് ധൈര്യമേകണം
ഇത്തവണ നിനക്കൊപ്പം  ലേബർ റൂമിനു പുറത്തു
ഞാനുണ്ടെന്നു...മകൾക്കൊപ്പം വഴക്കടിക്കണം...
പിന്നെ എല്ലാവരുടെയും കണ്ണ് വെട്ടിച്ചുകൂട്ടുകാർക്കായി കരുതിയ "മറ്റവനെ"
തെങ്ങിൻ തോപ്പിലിരുന്നു പങ്കു വെക്കുമ്പോൾ
പ്രവാസ ജീവിതത്തിലെ സുഖലോലുപതയെ പറ്റി
വാ തോരാതെ ബഡായി വിടണം..


വൈകി എത്തുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങൾ
എപ്പോഴുമെന്നും പുതുമയുടെ
പുത്തൻ നാമ്പാണ്..
കയ്യെത്തി പിടിച്ച സൗഭാഗ്യങ്ങൾ
കൈ വിടാതെ കാക്കണം എന്നെന്നും ..
നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്ത ചൂടുള്ള അനുഭൂതികളെ
കൈക്കുപിളിൽ ചേർത്ത് ഓമനിക്കാം നമുക്ക്...


2016, ഡിസംബർ 29, വ്യാഴാഴ്‌ച


അത്യന്തം ഭക്ത്യാദരവോടെ
വൃത്തി, പരിശുദ്ധിയോടെ
അവളെ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്ത്
പരിലാളനയോടെ വേണം പ്രാപിക്കാൻ...
അവളെ ഒരിക്കലും ഒരു ഭോഗ വസ്തുവായി
മാത്രം കാണരുത്..
അവളെ സമീപിക്കുമ്പോൾ
ക്രോധം അരുതെന്നറിയുക...
അവളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾക്കും സങ്കല്പങ്ങൾക്കും
ചിറകുകൾ മുളക്കേണം...
അതിനു നാം അർഹിക്കുന്ന
പരിഗണന നൽകണം...
അവളെ ഒരു സ്പർശനത്താൽ പോലും
കളങ്കപ്പെടുത്തി കൂടാ...
നോക്കിലും വാക്കിലും
ലാളിത്യം തുളുമ്പണം ...
നല്ല തലമുറക്കായിനമ്മൾ വേണം
നന്മ ചെയ്യാൻ...
 ഓരോ ദാമ്പത്യവും ദൃഢമായിരിക്കട്ടേ ....

ആ രാവിൻറെ കുളിരിൽ
നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലും
കണ്ണ് ചിമ്മാൻ മറന്നു...
ഒരു സർപ്പ ശൗര്യത്തിൻ
വശ്യതയിൽ നീ എന്നെ
ചുറ്റി വിരിഞ്ഞ
ആദ്യ രാവിന്റെ മാധുര്യം....
മിഴികൾ ഇടതടവില്ലാതെ
കഥകൾ കൈമാറി ...
അധരം അധരത്തോടു മധുരം
പങ്കിട്ട രാവിന്റെ യാമങ്ങൾ...
നീല നിലാവിന്റെ താഴുകലേറ്റ്
മുല്ല മൊട്ട് പിടഞ്ഞു വിരിഞ്ഞു ..
പാതിരാവിൽ പൂക്കും പാരിജാത ഇതൾ-
വിരിഞ്ഞ മാത്രയിൽ ഒരു ചെറു വണ്ട്
അതിലൂറും തേൻ നുകർന്നു ...
പുലർകാല സൂര്യ കിരണം
ജാലക വാതിൽ തുറന്നു
എത്തി നോക്കുമ്പോൾ
നീ ഒരു നേർത്ത ചിരിയോടെ
ചന്ദനച്ചാർത്തുമായി ചാരെ
പുഞ്ചിരി തൂകി കാൽ വിരലാൽ
കളം വരക്കുകയായിരുന്നു....