വഴിവിളക്കുകൾ മങ്ങുന്ന സന്ധ്യയുടെ
ചെഞ്ചുണ്ടിലെപ്പോഴോ മുത്തി നുകർന്ന
എന്റെ കണ്ണീർ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് ഇനി
ആറടി മണ്ണിൽ അന്ത്യ വിശ്രമം...
പുണരാൻ വൈകുന്ന നേരമത്രയും
തലോടലിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പിന്റെ
നൊമ്പര തീരത്തിൽ കയ്യെത്താതെ ഞാൻ...
ഞാൻ കാത്തുവെച്ച ഓർമയുടെ വളപ്പൊട്ടിൽ
ഇപ്പോഴും നിന്റെ രക്ത കറ മായാതിരുന്നിടും ...
ഒരു നേരമെങ്കിലും നിന്റെ അലസമാം ചിന്തയിൽ
ഞാനെന്ന വഴിപോക്കൻ കടന്നു വന്നിരുന്നെങ്കിൽ...
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ