2018, ഓഗസ്റ്റ് 3, വെള്ളിയാഴ്‌ച


ഒരു പെരുമഴക്കാലമായ് നിന്നിൽ പെയ്യ്തിറങ്ങാൻ 
കൊതിച്ച നിമിഷങ്ങൾക്ക് നീർക്കുമിളയുടെ ആയുസ്സായിരുന്നു ....
ഒരു മഴത്തുള്ളിപോലെ നീയെന്റെ കൈക്കുമ്പിളിൽ നിന്നും 

ഊർന്നു താഴെ വീണു ചിതറാൻ കൊതിച്ചു ...
നിന്റെ നെറ്റിയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി അധരത്തിലൊളിക്കാൻ 

എന്റെ മോഹങ്ങളുടെ മഴതുള്ളി കൊതിച്ചതറിഞ്ഞില്ലെന്നുണ്ടോ നീ  ??
ഇനിയും ഒരു മഴക്കായി കാത്തിരിക്കാതെ ഞാൻ 

പെയ്തു തോർന്ന തുള്ളികൾക്കിടയിലൂടെ നടന്നകലട്ടെ .....

നിന്റെ സ്നേഹമായിരുന്നു
എന്റെ തൂലികയിലെ മഷി ...
ഇനി ഈ  തൂലിക ഉപേക്ഷിക്കുന്നു ...
നിറമില്ലാത്ത തെളിയാത്ത
അക്ഷരങ്ങൾ ഇനി ആർക്കുവേണ്ടി ???


ചുംബിച്ചുലയ്ക്കുവാൻ ഞാൻ വൈകിയതിനാലോ സഖീ
നിൻ ചൊടി എന്നോട് ചൊടിച്ചു നിന്നു  ???
കണ്ണിൽ നോക്കിയിരിക്കാൻ ഞാൻ മടിച്ചതിനാലോ സഖീ
കണ്മഷിയെഴുതാൻ നീ മറന്നു പോയി ???
താളം പിടിക്കാൻ ഞാൻ കരം ഇളക്കാത്തതിലോ സഖീ
നീ നിൻ കാൽച്ചിലങ്ക എന്റെ മുന്നിൽ അഴിച്ചെറിഞ്ഞു ???



മനസ്സിന് മതിൽ കെട്ടിയിരിക്കയാണ് ചിലർ
ആരും എത്തിനോക്കാതിരിക്കാൻ ഉയരത്തിൽ
അകത്തു നടക്കുന്നതൊന്നും പുറത്തറിയാൻ പാടില്ലായിരിക്കും
സൂക്ഷിച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട പിച്ചള ഗേറ്റ് വഴി
ഞാനൊന്നെത്തി പാളി നോക്കിയപ്പോൾ
പൂക്കളും കിളികളും അരുവികളും ഓളങ്ങളും നിറഞ്ഞ
മനോഹര സ്വർഗ്ഗമാണവിടെയെനിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത് ....
ഇനി ഞാനും ഈ മതിൽക്കെട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കില്ല
ഇവിടെ ഞാനൊരന്തേവാസിയാവുന്നു ...
ഈ സ്വർഗത്തിൽ ...ആ ഹൃദയത്തിൽ ...