മാനം തെളിഞ്ഞു ചിരിക്കുമ്പോഴേക്കും
അവളുടെ മാനം ഇന്നലെയുടെ ഇരുളിന്റെ
കരങ്ങളാൽ കവരപ്പെട്ടിരുന്നു....
ഭൂമിയുടെ വേദന കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ച
മനുഷ്യ കരങ്ങളിൽ ഹിംസയുടെ
മൂർച്ചയുള്ള കരവാൾ തിളങ്ങി....
അരുത് മാനവാ ..നിൻ മൂർച്ചയാം
കോടാലിയാൽ ഇനി എൻ തായ് വേര്
അറുക്കരുതെന്ന മരത്തിന്റെ യാചന
കേൾക്കാൻ ആ കാതുകൾമടിച്ചു .....
അവളുടെ മാനം ഇന്നലെയുടെ ഇരുളിന്റെ
കരങ്ങളാൽ കവരപ്പെട്ടിരുന്നു....
ഭൂമിയുടെ വേദന കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ച
മനുഷ്യ കരങ്ങളിൽ ഹിംസയുടെ
മൂർച്ചയുള്ള കരവാൾ തിളങ്ങി....
അരുത് മാനവാ ..നിൻ മൂർച്ചയാം
കോടാലിയാൽ ഇനി എൻ തായ് വേര്
അറുക്കരുതെന്ന മരത്തിന്റെ യാചന
കേൾക്കാൻ ആ കാതുകൾമടിച്ചു .....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ